ჰილარი კლინტონის მილოცვა  მსოფლიო პატრიარქ ბართლომეოსს, მისი   აღსაყდრებიდან 25 წლის იუბილის აღსანიშნავად

kl

          მსოფლიო ბედნიერია, რადგან უკანასკნელი საუკუნის მეოთხედში სულიერ ლიდერად ჰყავს  პატრიარქი ბართლომეოსი, რომელმაც  უპრეცენდენტო ნაბიჯები  გადადგა როგორც მართლმადიდებელ ეკლესიაში, ასევე სხვა ქრისტიანულ ეკლესიებთან და ისლამურ თუ იუდეურ თემებთან ინტერრელიგიური დიალოგის დასამყარებლად. მისი ყოვლადუწმინდესობა დაუღალავად იღწვის, რათა მართლმადიდებელი ეკლესია წინ წასწიოს და შეუმსუბუქოს ის ხუნდები, რომლებიც საუკუნეთა მანძილზე დაედო. ვითვალისწინებთ იმასაც, რომ იგი გახდა პირველი სულიერი ლიდერი, რომელმაც 1 200 წლის  განმავლობაში შეძლო და ჩაატარა აღმოსავლეთის მართლმადიდებელ ეკლესიათა დიდი და წმინდა კრება. წილად მხვდა დიდი პატივი, რომ თავად მეხილა პატრიარქ ბართლომეოსის სულიერი წინამძღვრობა და გაოცებული ვარ მისი ნაღვაწით ადამიანის უფლებათა, რელიგიური ტოლერანტობის და გარემოს დაცვის საკითხების ირგვლივ. ვუსურვებ საუკეთესო სურვილებს მის ყოვლადუწმინდესობას ისტორიის ამ უმნიშვნელოვანეს ეტაპზე.

 

წყარო  http://www.amen.gr/article/hillary-clinton-statement-on-ecumenical-patriarch-bartholomews-25th-anniversary-as-head-of-the-eastern-orthodox-church#.WBGh0gqEFrA.facebook

მოამზადა გურამ ლურსმანაშვილმა

დატოვე კომენტარი

Filed under ქრისტიანული თანამედროვე სიახლეები

IELTS-ძირითადი ინფორმაცია

ielts2

შესავალი

          პირადად მე IELTS-ის შესახებ ერთი წლის წინ გავიგე, როდესაც დამიკავშირდნენ და მითხრეს, რომ დისტანციურ  სწავლებას მიფინანსებდნენ, რისთვისაც ენის დასახელებული სერთიფიკატი მჭირდებოდა. რთული მისახვედრი არაა, რომ დავგუგლე და ქართულ ენაზე არცისე ბევრ ინფორმაციას მივაკვლიე, ამის შემდეგ გადავწყვიტე ეს სტატია დამეწერა.

პირადად მე, სკოლის დასრულებიდან ამ გამოცდამდე,  ინგლისურ ენსთან შეხება პრაქტიკულად არ მქონია და ორთვიანი მეცადინეობის შემდეგ IELTS ავიღე, რაც იმას ნიშნავს, რომ  ყოველივეს დაძლევა რთული არაა, მთავარია მონდომება და სწორი მიმართულებით მუშაობა.

თავშივე დავძენთ იმას, რომ წინამდებარე წერილი მათთვისაა ვისაც 7,5-მდე შეფასების მიღება სურს. ხოლო ვისაც უფრო მაღალი ქულის მიღება გსურთ, შეგიძლიათ საერთოდ არ დახარჯოთ დრო, მის წასაკითხად.

IELTS-ის აღებისათვის   მუშაობის  დაწყება

          უპირველესად რაც თქვენ გევალებათ, ესაა გაიგოთ თუ რა ქულის მიღება გსურთ. ამის შემდეგ მონახეთ კვალიფიციური პედაგოგი და დაიწყეთ მომზადება. კვალიფიციური პედაგოგი არ იშნავს იმას, რომ რაიმე სამეცნიერო ხარისხს უნდა ფლობდენ აუცილებლად ინგლისურ ფილოლოგიაში, პირიქით, მთავარია რომ დიდი ხნის მანძილზე და ეფექტურად ამზადებდეს IELTS-ის აღების მსურველთ.

დაიმახსოვრეთ, რომ IELTS არის ვადიანი სერთიფიკატი და განისაზღვრება 2 წლით. აქედან გამომდინარე თუ იგი უახლოესი პერიოდის მანძილზე აუცილებლად  არ გჭირდებათ და მაინც აიღეთ, ნიშნავს იმას რომ- დრო, ენერგია, ნერვები და მინიმუმ 600 ლარი ამაოდ დახარჯეთ.

მას შემდეგ რაც ზუსტად გაიგებთ, თუ რა შეფასების მიღება გჭირდებათ და ნახავთ კვალიფიციურ პედაგოგს, მისგან უნდა გაიგოთ რა დროში მოახერხებთ შესაბამისი სირთულის დაძლევას (მაგ: 2-თვეში), რაც შეიძლება სწრაფად უნდა დარეგისტრირდეთ გამოცდისთვის თქვენთვის სასურველ თარიღზე. (თარიღები შეგიძლიათ იხილოთ: https://www.britishcouncil.ge/exam/ielts/dates-fees-locations) გამომდინარე იქიდან რომ ადგილები შეზღუდულია, დაგვიანების შემთხვევაში მინიმუმ 1 თვით მოგიწევთ გამოცდაზე გასვლის გადადება.

პედაგოგთან მუშაობისას რომ ბოლომდე უნდა დაიხარჯოთ, ამაზე არაფერს ვამბობ. გარდა მაგისა მოსამზადებელი პერიოდის მანძილზე (პირობითად 2 თვე), ყველაფერი უნდა  დაიწყოს და დამთავრდეს ინგლისურით. თავისუფალ დროს უყურეთ ბრიტანულ ფილმებს, მოძრაობისას უსმინეთ ინგლისურენოვან საუბრებს, თუ მოგბეზრდებათ გემოვნებიანი მუსიკაც მშვენიერი საშუალებაა, თუ რამის ჩაწერ ან მონიშვნა გნებავთ, ისიც ინგლისურად გააკეთეთ და.ა.შ. მოკლედ რომ ვთქვათ გამოცდამე ამ ენის ირგვლივ დაატრიალეთ ქვეყანა. ძირითად ,,მასწავლებლად’’ კი ეს საიტი გამოიყენეთ: http://www.goodluckielts.com/

IELTS-ის გამოცდის ტექნიკური ნსაკითხები

          ვინც არ იცით გეტყვით, რომ IELTS ესაა ინგლისური ენის ტესტირების საერთაშორისო სისტემა…  და  შედგება 4 გამოცდისაგან. შესაბამისად: Listening; Reading; Speaking; Writing.   მას შემდეგ რაც რეპეტიტორთან ერთად შეარჩევთ გამოცდის კონკრეტულ თარიღს, მარტივი ელექტრონული ოპერაციების გზით უნდა დარეგისტრირდეთ გამოცდაზე. დაიმახსოვრეთ, რომ რეგისტრაციისთვის საჭიროა 325 ლარი, რომელიც უკან არ დაგიბრუნდებათ. ჩემი რჩევა იქნება, (რადგან არცისე მცირე თანხას ეხება საქმე) თუკი თავად თქვენ არ გაქვთ საკმარისი გამოცდილება  შესაბამის საკითხებში, თხოვეთ დახმარება უფრო მეტად კომპეტენტურ პირს. თანხის გადახდისა და რეგისტრაციის შემდეგ მეილზე მოგივად დამადასტურებელი წერილი. ზოგადად, ბრიტანული საბჭოს საინფორმაციო სამსახური ძალიან კარგად მუშაობს, ნებისმიერ საკითხზე შეგიძლიათ დაურეკოთ, მიწეროთ და უმოკლეს ვადაში მიიღებთ ამომწურავ პასუხს.

გამოცდამდე 3 დღით ადრე მიიღებთ დეტალურ ინფორმაციას თუ სად და როდის ტარდება თქვენი გამოცდა. როგორც წესი პირველი სამი გამოცდისთვის (Listening; Reading; Speaking) დილის 9 საათზე უნდა იყოთ დათქმნულ ადგილზე, ხოლო მეოთხე, ზეპირი გამოცდის ჩასაბარებლად კი ბარნოვის ქუჩაზე მოგიწევთ გადაბრძანება. როგორც ვიცი ის ახალგაზრდები, რომლებიც წარმოშობით რაიონიდან არიან, ზეპირ გამოცდას იმავე დღეს აბარებენ, თბილისლები კი მომდევნო დღეს. თქვენ უნდა გამოცხადდეთ რეგისტრაციაზე დილის 8 საათზე და მზად უნდა იყოთ 1 საათიანი ლოდინისთვის. შეგიძლიათ თან იქონიოთ ბოთლით წყალი (რომლის ეტიკეტსაც სავარაუდოდ მოგახსნევინებენ), კალამი, ფანქარი, სათლელი და საშლელი. თუ მათ გარეშე მობრძანდით ნუ შეგეშნდებათ, კალამს და ფანქარს ადგილზეც მოგცემენ.

ზოგადი მიმოხილვის შემდეგ მოდით მოკლედ შევეხოთ თითოეულ გამოცდას:

I-Listening

უპირველესად იმას მოგახსენებთ, რომ აღნიშნული გამოცდის ჩაბარებისას თქვენ არ გაქვთ ყურსასმენები, არამედ ყველაფერს ოთახში დამონტაჟებული ხმის გამაძლიერებლისგან ისმენთ, შესაბამისად   უმჯობესი იქნება თუკი მეცადინეობების დროს  არ გამოიყენებთ ხოლმე ყურსასმენებს.  ნურც ის დაგავიწყდებათ, რომ დასაწყისში დავალებები შედარებით უფრო მარტივია ვიდრე დასასრულს, შეფასება კი აბსოლუტურად თანაბარი, ამიტომ მაქსიმალურად ყურადღებით მოეკიდეთ პირველ რამდენიმე დავალებას. მეტი თვალსაჩინოებისთვის ავიღოთ IELTS გამოცდის 2016 წლის ერთ-ერთი ვარიანტი და განვიხილოთ. (იხ: https://www.youtube.com/watch?v=3GlCZTnyUUI  )

გამოცდა სხვადასხვა ნაწილისგან შედგება,  პირველი ესაა ცხრილი, რომელშიც  გარკვეული ინფორმაცია გამოტოვებულია და იგი მოსასმენი მასალიდან უნდა შეავსოთ, გირჩევთ რომ ეს ტექსტი აუცილებლად წინასწარ გადაიკითხოთ მანამ, სანამ LISTENING-ის  შესავალს მოისმენთ. გაითვალისწინეთ ისიც, რომ მოსასმენი მასალა ქრონოლოგიურად მიყვება სავარჯიშოს, რაც გარკვეულ უპირატესობას გაძლევთ. არაა გამორიცხული რომელიმე შეკითხვის პასუხი გამოგრჩეთ, ამიტომ გირჩევთ ნუ დაყოვნდებით, შეეცადეთ გაიგოთ თუ რა ადგილის თაობაზე მოგითხრობთ მოსასმენი მასალა და იქიდან გააგრძელეთ. ყველაფრის წარმატებით გაკეთების შემთხვევაში 6 წულას მიიღებთ.

მეორე სავარჯიშოში შეგხვდებათ 3 წინადადება, ინფორმაციის მოსმენის შემდეგ კი უნდა მიხვდეთ, ისინი სწორია-T, არასწორი-F თუ ინფორმაცია არასაკმარისია ამის დასადგენად-N. არაა გამორიცხული ვერცერთი მათგანი ვერ გამოიცნოთ ზუსტად, ამიტომ გირჩევთ ნუ გამოიყენებთ ,,ჭადრაკის ცხენის სვლას’’, ,,ესა-მესა- გადის ესა’’ და სხვა ,,გრუზინულ შედევრებს,’’ ადექით და სამივე ვარიანტში ჩაწერეთ  ,,T’’ ამით კი დიდი ალბათობით, მინიმუმ 1 ქულას დაიმსახურებთ.

მომდევნო დავალებიდან (11-13) იმის გაგება მოგიწევთ, ოთხი სავარაუდო პასუხიდან რომელი ემთხვევა მოსმენილ ინფორმაციას,  შემდეგ შეიძლება კვლავ T, F და N ასოების უნდა ჩასვათ. (ოღონდ უფრო გართულებული ვარიანტით), რასაც მოებმის 4 სავარაუდო პასუხიდან მართებულის არჩევა. 20-24 დავალებაში თქვენ მოცემული გაქვთ სიტყვები, რომელსაც უნდა მიუსადაგოთ შესაბამისი მოსმენილი ინფორმაცია. მაგ: PEOPLE- ARE MUCH BUSIER და.ა.შ. 25-32 დავალებაში თქვენ ისმენთ გარკვეულ ინფორმაციას, კითხულობთ შეკითხვას და სცემთ პასუხს, ამ და სხვა დავალებებშიც აუცილებლად დააკვირდით მითითებას თუ მაქსიმუმ რამდენი სიტყვის ჩასმის უფლება გაქვთ და არასოდეს გადააჭარბოთ, ამ კონკრეტულ შემთხვევაში თქვენ 3-ზე მეტი სიტყვის გამოყენების უფლება არ გაქვთ.  33-41 შეკითხვები დაახლოებით იმავე სტილისაა, როგორიც დასაწყისში იყო, ოღონდ რა თქმა უნდა გართულებული ვარიანტით. დასასრულს იმას მოგახსენებთ რომ ყველაფერი პასუხების ფურცელზე გადაგაქვთ, რომელსაც სკანერი ასწორებს, შესაბამისად SPELLING-ში ქულა გაკლდება. ამიტომ ეცადეთ მეცადინეობებისას მაქსიმალურად ბევრი წეროთ და იკითხოთ.

II-Reading

          მეორე გამოცდა უკვე წაკითხულის გააზრებაა, რომელიც 3 ნაწილად იყოფა, 40 ქულისგან შედგება და მასზე სამუშაოდ 60 წუთი გაქვთ. ზოგადად ამ დავალების წარმატებით შესრულებისთვის ბევრგვარი ხერხი არსებობს, (ყველა მათგანი დეტალურადაა განხილული YOU TUBE-ზე). ჩემი რჩევა იქნება ბრმად ნუ მიენდობით რომელიმეს, არამედ საკუთარ ნიჭს, შესაძლებლობებს, გაარზებას და ათვისების უნარს მიუსადაგეთ ის, რომელიც ყველაზე მეტად დაგეხმარებათ წარმატების მიღწევაში და ის გამოიყენეთ, მაგალითისთვის შემოგთავაზებთ ჩემ მიერ გამოყენებულ მეთოდს და კვლავ გაგიმეორებთ, რომ შესაძლოა თქვენ მასზე უკეთეს გზას მიაგნოთ წარმატებისთვის.

უპირველესად დროის ფაქტორზე მოგახსენებთ, რადგან გამოცდა 3 ნაწილისგან შედგება, შესაბამისად 3 დონეც გააჩნია, რომელიც მარტივიდან იწყება და რთულდება. I  დავალებისთვის გამოვყავი 17 წუთი, II-სთვის 20, ხოლო  III-სთვის 23. ისიც აუცილებლად გაითვალისწინეთ რომ პასუხების ფურცელზე გაქვთ გადასატანი თქვენი ნამუშევარი. დავიწყოთ საუბარი პირველი დავალებით, ე.ი. ტექსტით. სანამ თავად ტექსტს წავიკითხავდი ჯერ კითხვებს გადავავლე თვალი, მათი დაახლოებითი შინაარში დავიმახსოვრე და უკვე ტექსტზე გადავედი, თუ ამ უკანასკნელის თავიდან ბოლომდე წაკითხვას გადაწყვეტთ ვშიშობ რომ დრო არ გეყოფათ, ამიტომ მე პირადად მივმართავდი ე.წ. ,,სკანირები მეთოდს.’’ რაც გულისხმობს ტექსტისათვის თვალის გადავლებას და ამ დროს ფაქტობრივი მონაცემების, ე.წ. ,,key word-ების’’ და იმ ინფორმაციებისთვის ხაზის გასმას, რაც კითხვებიდან გამოიკვეთა. ამის შემდეგ კი ვსარგებლობ იმით, რომ კითხები ქრონოლოგიურადაა დალაგებული, მივყვები სათითაოდ. როგორც წინა დავალებაზე საუბრისას აღვნიშნეთ თუკი შეატყეთ, რომ რომელიმე კითხვას პასუხს ვერ სცემთ დიდი დრო არ დაახარჯოთ, გადადით მომდევნოზე. აქაც აუცილებლად მიაქციეთ ყურადღება ,,SPELLING-ს’’, და რიგ დავალებათა ინსტრუქციაში მოცემულ რჩევებს, თუ რამდენსიტყვიანი პასუხი უნდა გასცეთ. მარტივად გასაგები რომ იყოს თუკი სწორი პასუხია- ,,The headphones of girl’’ და გთხოვენ 3 სიტყვიან პასუხს, უნდა დაწეროთ: ,,The girl’s headphones’’ და.ა.შ. სამივე ტექსტში შეგხვდებათ როგორც დახურული, ასევე ,,ღია’’ კითხვები; TRUE-FALSE-NOT GIVEN ან YES-NO-NOT GIVEN და.ა.შ. მოკლედ დანარჩენი თქვენზე და თქვენთვის ხელსაყრელ მეთოდზეა დამოკიდებული!

III- WRITING

IELTS-ის რიგით მესამე გამოცდა  წერითია. გავრცელებულია აზრი რომ იგი ყველაზე რთულია, რასაც ნამდვილად ვერ დავეთანხმები. პირიქით, შეიძლება ითქვას რომ საკმაოდ მარტივია, მთავარია დავიმახსოვროთ ის ძირითადი სიტყვები, რომლებიც ნებისმიერ სიტუაციაში გამოგვადგება; წერის მარტივი სტილი, რომელიც დასახელებულ გამოცდას შეეფერება და ამ ყოველივეს გამართული ინგლისურით გადმოცემა. დავიწყოთ თავიდან. აკადემიურ IELTS-ში ორი სახის წერითი დავალებაა, პირველი ესაა ე.წ. INFOGRAPHIC, ანუ ინფორმაციული გრაფიკი, რომელიც შეიძლება გადმოცემული იყოს სხვადასხვა სახის დიაგრამის, ცხრილის ან გრაფიკის სახით, მეორე დავალება კი ესსეს შექმნაა. დავიწყოთ პირველით. გაითვალისწინეთ რომ თქვენი ტექსტი უნდა შედგებოდეს 170-190 სიტყვისგან, ხოლო როგორც სხვაგან აქაც ყველაფერი შესავლით იწყება. არ აგერიოთ გრაფიკის შესავალი ესსეს დასაწყისისგან, რადგან თუკი ეს უკანასკნელი იმპროვიზაციის უფრო დიდ საშუალებას გაძლევთ, იგივეს გრაფიკთან დაკავშირებით ვერ ვიტყვით. ეცადეთ 1-2 წინადადებაზე მეტით არ დაიწყოთ, შემდეგ უკვე ძირითად სათქმელზე გადახვიდეთ და ეს ყოველივე კვლავ 1-2 წინადადებით შეაჯამოთ.

დაივიწყეთ სიტყვები-მე, ჩვენ, მიგვაჩნია, ვთვლით და.ა.შ.  მარტივად რომ ვთქვათ ჩვენი აზრი ამ შემთხვევაში არავის აინტერესებთ, არამედ ისაუბრეთ მხოლოდ იმ ინფორმაციაზე, რომელსაც ესა თუ ის გრაფიკი გადმოგცემთ. მაგ: This diagram shows…; Chart demonstrates…; Illustrates… ამის შემდეგ გააკეთეთ ძირითადი აზრის პერიფრაზი და შეუდექით ძირითად ნაწილზე მუშაობას. იმის მიუხედავად თუ რა სახის დავალება გაქვთ შესასრულებელი, აუცილებლად უნდა დაიმახსოვროთ სიტყვები, რომლებიც ნებისმიერ ვარიანტში გამოგადგებათ. ასეთებია: Increase; rise; declined; plumpted; fluctuate; plateau; peak; overall; increase; percentage; significant; percentage და.ა.შ.

არ დაგავიწყდეთ რომ ეს დავალება არაა თქვენი ინტელექტის შესასრულებლად. მაგ: თუ იურისტი ბრძანდებით და გრაფიკის იურიდიული შინაარსისაა, არ დაიწყოთ თქვენი ცოდნის დემონსტრირება, შევთანხმდეთ რომ მოცემულობა თქვენთვის ერთნაირია, იმის მიუხედავად რამდენად კომპეტენტური ხართ ამა თუ იმ სფეროში, მთავარია ზუსტად იცოდეთ რა მოგეთხოვებათ და ეს ყველაფერი გამართული ინგლისურით გადმოსცეთ.

ბ)ესსე

რაც შეეხება მეორე დავალებას, ე.ი. ესსეს შექმნას, აქ უკვე ოდნავ განსხვავებული ვითარებაა. დავიწყოთ იმით რომ გასაღები ამ დავალების კარგად შესასრულებლად არის იმის სწორად გააზრება, რასაც საკითხი მოითხოვს. ამ ყველაფრისთვის კი 40 წუთში 250 სიტყვაზე ვრცელი თემა უნდა შექმნათ. მაგალითისთვის ავიღოთ რომ გთხოვენ დაასაბუთოთ სჯობს თუ არა სახელმწიფოს კაპიტალისტური მოწყობა სოციალისტურს, შევთანხმდეთ იმაზე, რომ არაა მნიშვნელოვანი უპირატესობას რომელს მიანიჭებთ, მთავარია ეს უპირატესობა გადმოსცეთ ისე და იმ ფორმით, როგორც ამას IELTS მოითხოვს. არ დაგავიწყდეთ რომ მთელი მსჯელობისას თქვენი აზროვნების ვექტორი ერთი მიმართულებით უნდა იყოს გადახრილი და მის დასაბუთებას ცდილობდეთ ყველანაირი გზით, მაგ: არ თქვათ რომ ორივე თანაბრად სასარგებლოა და ამ ,,თანაბრობას’’ თქვენებურად ასაბუთებთ, არამედ მარტივად, აირჩიეთ ერთ-ერთი და დაამტკიცეთ თუ რატომ. დავალების წარმატებით შესასრულებლად აუცილებელია კარგი გეგმის შექმნა, რომელიც  უნდა დაიწყოს გამართული შესავალით, რომელსაც რამდენიმე წინადადებაში ჩამოაყალიბებთ. მნიშვნელოვანია რომ წინასწარვე კარგად გქონდეთ დასწავლილი ის ლექსიკური მარაგი, რომელსაც დასახელებული დავალება გთხოვთ და ეცადეთ მის მაქსიმალურად გამოყენებას. გეგმა ააგეთ 3 ძირითადი კითვის ირგვლივ: რა? როგორ? რატომ? და ,,ხორცი შეასხით.’’ ეცადეთ იფიქროთ კრიტიკულად (მჯერა კრიტიკულს ,კრეტინულისგან’’ ვმიჯნავთ) და სწრაფად. თქვნი მსჯელობის დასასრულს არ დაგავიწყდეთ დასკვნის გაკეთება და ნააზრევის შეჯამება. მაგ: In conclusion… და შეაჯერეთ ნააზრევი, მოკლედ გადმოეცით აწ დასახელებული მოსაზრებები ამ ყველაფერს კი თუ თქვენეულ ,,მესიჯსაც’’ დაურთავთ მთლად უკეთესი!

IV-SPEAKING

მივედით დასკვნით გამოცდაზე, რომელიც ზეპირია. უკვე ვთქვით მის გამართვის დროსა და ადგილზე, ისიც ვახსენეთ რომ ზოგადად IELTS-ისთვის მთავარი მასწავლებელი ინტერნეტია, ამ შემთხვევაში YOUTUBE, რომელშიც დეტალურად ნახავთ რომელი დავალების რომელი  პასუხი რამდენი ქულით ფასდება.  ახლა სხვა მხრივ გავამახვილოთ ყურადღება. ზეპირი გამოცდა 3 დავალებისგან შედგება, უპირველესად გამომცდელს გაეცნობით, მისცემთ თქვენს დოკუმენტს და უპასუხებთ რამდენიმე მარტივ შეკითხვას. ამის შემდეგ უკვე რაიმე კონკრეტულ საკითხზე მოგიწევთ საუბარი. საბედნიეროდ სასაუბრო საკითხები ძირითადად მეორდება, ამიტომ გირჩევთ გამოცდისთვის მომზადებისას წინასწარ გადახედოთ სავარაუდო შეკითხვებს(ახლახანს ერთ-ერთმა ქართულმა ბლოგმაც გააზიარა მათი ვრცელი სია (იხ. https://gijmaj.files.wordpress.com/2016/10/42-topics-for-ielts-speaking-part-1-suggested-answers-2016.pdf ) და დაწეროთ მათზე თქვენეული პასუხები, რომლებსაც კარგად დაამუშავებთ, იმისთვისაც მზად იყავით რომ მოსაუბრემ შეიძლება თემა მოულოდნელად შეგიცვალოთ, არც იმან დაგაბნიოთ, რომ გამომცდელი მუდმივად ინიშნავს  თქვენს პასუხებს, დაიმახსოვრეთ რომ თქვენი ,,ჩაჭრა’’ არავის სურს. მეორე დავალების დაწყებისას  გეძლევათ გარკვეული კითხვები, რომელთა ირგვლივაც უნდა ,,იტრიალოთ’’, ამის მოსაფიქრებლად გაქვთ 1 წუთი, სასაუბროდ კი 2. მაგალითად შეკითხვა გულისხმობს თუ რა იყო თქვენი ცხოვრების უმნიშვნელოვანესი მოვლენა, რომლის გასააზრებლადაც 4 კითხვა გაქვთ. შეეცადეთ ძირითადი მონახაზები გააკეთოთ 4-ივე საკითხისთვის (მონახაზები და არა სრული პასუხები, ამით უბრალოდ დროს დაკარგავთ) და საუბრისას ეს მონახაზი გადმოეცით გამართული ლექსიკით. ლექსიკა ვახსენეთ და ისიც ვთქვათ, რომ მას ვერავინ გასწავლით, იგი უბრალოდ თქვენ თქვენით უნდა გააუმჯობესოთ და ამის უპირველესი ,,მასწავლებელი’’ ინგლისურად კითხვაა. რაც შეეხება მესამე დავალებას, აქ თქვენ გისმევენ გარკვეულ შეკიტხვას (მაგ: როგორია თქვენი დამოკიდებულება მედიისადმი) და მთელი საუბრისას ცდილობენ მაქსიმალურად ამომწურავად გაიგონ რა დამოკიდებულება გაქვთ  მედია საშუალებისადმი, გაითვალისწინეთ რომ წინა დავალებისგან განსხვავებით აქ მოსამზადებელი დრო არ გაქვთ და ყველაფრის ,,ექსპრომტად’’ პასუხი გიწევთ, რისთვისაც წინასწარ იყავით მზად.

და ბოლოს, რაც ახლა  წაიკითხეთ უბრალოდ ჩემი ,,სტრატეგიაა’’ რომლითაც IELTS ჩავაბარე, თქვენ შეიძლება ბევრად უკეთესი მოიფიქროთ, არ დაგეზაროთ და ჩვენც გაგვიზიარეთ! აბა ჰე, GOOD LUCK IELTS!

 

 

 

 

 

 

 

დატოვე კომენტარი

Filed under და.ა.შ.

პაპ ფრანცისკეს 5 ოქტომბრის საკვირაო აუდიენციის მიმართვა

Georgia Pope Caucasus

Pope Francis meets with Patriarch Ilia II, head of Georgia’s church in Tbilisi, Georgia, Friday, Sept. 30, 2016. Pope Francis is wrapping up a Caucasus pilgrimage that began in June in Armenia and ends this weekend with a visit to two other countries with tiny Catholic communities: the Orthodox Christian bastion of Georgia and the largely Shiite Muslim nation of Azerbaijan. (L’Osservatore Romano/Pool Photo via AP)

ოთხშაბათს ,,General Audience’’-ში პაპმა ფრანცისკემ ისაუბრა საქართველოსა და აზერბაიჯანში თავის ბოლოდროინდელ ვიზიტზე.

წმინდა მამამ განაცხადა: ,,ამ ვიზიტმა შეავსო ჩემი სომხეთში სტუმრობა (2016 წლის ივნისი) და ამისრულა სურვილი, რომ მომენახულებინა კავკასიის სამი ერი, რათა შევწეოდი კათოლიკე თემს და გამემხნევებინა ხალხი ძმობისა და მშვიდობისაკენ სავალ გზაზე.’’ პაპმა თავისი მიმართვა ლოცვით შეაჯამა: ,,ღმერთმა დალოცოს სომხეთი, საქართველო და აზერბაიჯანი და უწინამძღვროს მის წმინდა ხალხს საკუთარ ქვეყნებში.’’

პაპ  ფრანცისკეს  5 ოქტომბრის  საკვირაო აუდიენციის  მიმართვა:

,,ძვირფასო ძმებო და დებო, ვმადლობ ღმერთს რომ მომმადლა ჩემი ბოლოდოინდელი ვიზიტი საქართველოსა და აზერბაიჯანში. მე კვლავ გამოვხატავ  მადლიერებას ორივე ქვეყნის სამოქალაქო და რელიგიური მეთაურებისადმი, განსაკუთრებით კი სრულიად საქართველოს კათოლიკოს პატრიარქ ილია II-სა და კავკასიის მუსლიმთა შეიხისადმი. ,,ამ ვიზიტმა შეავსო ჩემი სომხეთში სტუმრობა (2016 წლის ივნისი) და ამისრულა სურვილი, რომ მომენახულებინა კავკასიის სამი ერი, რათა შევწეოდი კათოლიკე თემს და გამემხნევებინა ხალხი ძმობისა და მშვიდობისაკენ სავალ გზაზე. საქართველოსა და აზერბაიჯანში სიამოვნება მომანიჭა უძველესმა ისტორიულმა, კულტურულმა და რელიგიურმა ფესვებმა. ამ ქვეყნებმა სულ ახლახანს აღნიშნეს დამოუკიდებლობის 25 წელი და დღეს  უმკლავდებიან თანამედროვეობის მძლავრ გამოწვევებს. კათოლიკე ეკლესია მოწოდებულია მათთან სიახლოვისთვის, განსაკუთრებით საქველმოქმედო სფეროში და ადამიანური  რესურსის განვითარებისთვის, ასევე  ეკლესიებთან და ქრისტიანულ თემებთან ურთიერთობისთვის  და სხვა რელიგიურ თემებთან დიალოგისთვის. საქართველოში ბუნებრივია  ვთანამშრომლობთ  მართლმადიდებელ ძმებთან და დებთან, ხოლო  აეროპორტში ჩემი ჩასვლისას პატრიარქ ილია II-ს ყოფნა, იყო ძალიან მნიშვნელოვანი გამოხატულება, ისევე როგორც ჩვენი სტუმრობა საპატრიარქო კათედრალში და შეხვედრა, რომელიც ძალზედ ამაღელვებელი გახლდათ. ჩვენი ერთობა ჩანს იმ სისხლში, რომლებიც სხვადასხვა ქრისტიანული აღმსარებლობის მრავალმა მოწამემ დაღვარა, განსაკუთრებით კი ასირიულ-ქალკედონური წესის ქრისტიანების, რომელთან ერთადაც ვლოცულობდით სირიაში, ერაყსა და მთელ ახლო აღმოსავლეთში მშვიდობისათვის. აზერბაიჯანში, მუსლიმურ წამყვან ქვეყანაში შევძელი მონაწილეობა მიმეღო ინტერრელიგიურ შეხვედრაში და ჩავატარე მესა კათოლიკე მცირე თემთან ერთად.  რწმენითი კავშირი ღრმად მსჭვალავს ჩვენს შეხვედრებს და დიალოგს ყველასთან ვისაც ღმერთის სწამს, ამგვარად შეგვიძლია ერთად  ავაშენოთ უფრო სამართლიანი და ძმური მსოფლიო. ღმერთმა დალოცოს სომხეთი, საქართველო და აზერბაიჯანი და უწინამძღვროს ამ ქვეყნების წმინდა ხალხს!’’

 წყარო

http://en.radiovaticana.va/news/2016/10/05/general_audience_english_language_summary/1262944

http://www.orthodoxtheology.ge/5octoberspeech/

მოამზადა გურამ ლურსმანაშვილმა

 

დატოვე კომენტარი

Filed under ქრისტიანული თანამედროვე სიახლეები

რუმინეთის პატრიარქმა დანიელმა უმასპინძლა ანტიოქიისა და საქართველოს ეკლესიის წარმომადგენლებს

01-48 რუმინეთის პატრიარქმა მისმა უნეტარესობა დანიელმა 2016 წლის 26 სექტემბერს, ბუქარესტის საპატრიარქო ტაძარში უმასპინძლა მის უნიტარესობა ანტიოქიისა და სრულიად აღმოსავლეთის პატრიარქ იოანე  X-ს და რუსთაველ მიტროპოლიტ იოანე გამრეკელს (საქართველოს საპატრიარქოს წარმომადგენელს).

ღვთისმსახურებას ოფიციალურად უძღვებოდა  ბუქარესტის სამთავარეპისკოპოსოს წარმომადგენელი, პრაჰოვის ეპისკოპოსი ყოვლადუსამღვდელოესი ტიმოთე.

თავის ქადაგებაში რუმინეთის პატრიარქმა განმარტა, რომ ბუქარესტში მიმდინარე ღონისძიებები ეძღვნება წმ.ანთიმოზ ივერიელის მოწამეობრივი აღსასრულიდან 300 წლისთავს. აღნიშნული სამახსოვრო ღონისძიება გვაძლევს საშუალებას, რომ მადლობა შევწიროთ ღმერთს იმ პასტორალური საქმიანობისთვის, რომელიც მიტროპოლიტმა ანთიმოზმა იღვაწა. იგი იყო ქართველი და უფლის მადლით გახდა ვლახეთის მთავარეპისკოპოსი.

            მიმდინარე ღონისძიებებით მადლიერება გამოვხატოთ წმ. ანთიმოზის  იმ ღვაწლისთვის, რაც მან გასწია ოტომანთა მმართველობის უმძიმეს პერიოდში, იგი გვაძლევს იმის ნიმუშს და მაგალითს, თუ როგორც უნდა ვიღვაწოთ ამ მძიმე მდგომარეობისას.         

მისმა უნეტარესობა დანიელმა ასევე გაიხსენა ის თანადგომა, რომელსაც მიტროპოლიტი ანთიმოზი უწევდა აღმოსავლეთში მცხოვრებ განსაცდელში მყოფ ქრისტიანებს.

წმ. ანთიმოზი ეხმარებოდა არა მხოლოდ ვლახეთში მცხოვრებ მართლმადიდებლებს, არამედ სხვა ქვეყანაში მცხოვრებ მორწმუნეებსაც. სწორედ მან შეგვკრიბა ჩვენ, რათა შეგვწეოდა მსახურებითი საქმიანობის გაუმჯობესებასა და ჩვენს ეკლესიებს შორის ძმური ურთიერთობის განმტკიცებისთვის, რათა განვაცხადოთ, რომ  ქრისტეს ეკლესია არის მხოლოდ ერთი წმინდა კათოლიკე და სამოციქულო ეკლესია, რომელიც სრულადაა წარმოდგენილი თითოეულ ადგილობრივ ავტოკეფალურ ეკლესიაში.

რუმინეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურმა გაიხსენა წმ. ანთიმოზის მიერ  დაბეჭდილი შრომები, რომლებიც აღმოსავლეთში მცხოვრებ ქრისტიანებს უნდა გამოეყენებინათ და მისი ღვაწლი, ანტიოქიასა და საქართველოში სტამბების დაარსებისთვის. ასევე ის კავშირებიმ, რომლებიც სწორედ მის მიერ დამყარდა საქართველოსა და რუმინეთის ეკლესიებს შორის.

დასასრულს რუმინეთის პატრიარქმა გაიხსენა ანტიოქიის ეკლესიის რამდენიმე მეთაურის ბუქარესტში ვიზიტი. ესენი იყვნენ: იოაკიმე V (1587),მაკარი |III (1653), ათანასე III დაბბასი (1700), ეგნატე  IV (1981, 1996 და 1998).

პატრიარქი მაკარი Ш 4 წლის მანძილზე იმყოფებოდა მოლდოვისა და ვლახეთის ტერიტორიაზე, ხოლო 1658 წელს ბუქარესტის იმდროინდელ საპატრიარქო ტაძარში აღასრულა რუმინეთის პატრიარქის ხელდასხმა.

თავის მხრივ ანტიოქიის პატრიარქმა მადლობა მოუხადა რუმინეთის პატრიარქს მოწვევისა და გულთბილი მიღებისთვის.

ჩვენთვის დიდად სასიამოვნოა რომ მოგვიწვიეთ იმ სიხარულის გასაზიარებლად, რომელიც ანთიმოზ ივერიელის დღესასწაულსა და უნეტარეს დანიელის აღსაყდრებიდან ცხრა წლისთავს უკავშირდება. ვლოცულობთ ჩვენს ძმებთან ერთად რათა რუმნინეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას მოანიჭოს მრავალჟამიერი კურთხევა!

მისმა მაღალყოვლადუსამღვდელოესობა რუსთავის მიტროპოლიტმა იოანემ თავის მხრივ აღნიშნა, რომ წმ. ანთიმოზ ივერიელი წარმოადგენს ქრისტიანული მსოფლიოსთვის განკუთვნილ მაგალითს, იგი გახლდათ ქრისტიანთა შორის არსებული სიყვარულის დამმოწმებელი. მღვდელთმთავარი მოწამეობრივად აღესრულა და დაგვიტოვა მოღვაწეობის მაგალითი, რომ რთული ცხოვრებისეული პირობების მიუხედავად ბოლომდე ვზიდოთ ქრისტეს ჯვარი. დღეს, უფლის შეწევნითა და თქვენი უნეტარესობის მოწვევით, სამი ეკლესიის წარმომადგენლები შევიკრიბეთ, რათა მადლობა შევწიროთ ღმერთს იმ წყალობისთვის, რაც მან წმ. ანთიმოზის პიროვნების სახით გვიბოძა.

შეგახსენებთ რომ, ანტიოქიისა და საქართველოს  ეკლესიის დელეგაციები რუმინეთში იმყოფებიან, წმ. ანთიმოზ ივერიელის მოწამეობრივი აღსასრულის 300 წლისთავის აღსანიშნავად.

 

წყარო: http://basilica.ro/manifestarile-dedicate-sfantului-antim-au-inceput-delegatiile-bisericilor-antiohiei-si-georgiei-primite-de-patriarhul-romaniei/

მოამზადა გურამ ლურსმანაშვილმა

                                                                                                                                                        27.09.06

დატოვე კომენტარი

Filed under ქრისტიანული თანამედროვე სიახლეები, Uncategorized

უკრაინელი ლიდერების პოზიცია, ამავე ქვეყნის მართლმადიდებელი ეკლესიის დამოუკიდებლობის თაობაზე

ba

უკრაინის წინა ორმა პრეზიდენტმა შესთავაზა მსოფლიო პატრიარქ ბართლომეოსს პეტიცია, რომელზე 5 000 ადამიანი აწერდა ხელს, იგი  ეხებოდა უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის ავტონომიის სტატუსს.

ლეონიდ კრავჩუკი და ვიქტორ  იუშჩენკო შეხვდნენ მსოფლიო პატრიარქ ბართლომეოსს 2016 წლის აგვისტოში, მაგრამ ამ შეხვედრის დეტალები კვლავ უცნობია. ახლახანს BBC-მ განაცხადა, რომ უკრაინელმა ლიდერებმა შესთავაზეს მსოფლიო პატრიარქს , რომ მოსკოვის საპატრიარქოსგან დამოუკიდებლად ეცნო ამ ქვეყნის მართლმადიდებელი ეკლესია ავტოკეფალურად.

რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია  უკრაინას თავის ,,კანონიკურ ტერიტორიად’’ მიიჩნევს და თვლის რომ ტრადიციულადაც ეს ეკლესია მოსკოვის საპატრიარქოს იურისდიქციის ქვეშ იმყოფებოდა. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, რაც უკრაინამ მოიპოვა დამოუკიდებლობა, უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურმა ფილარეტმა  დამოუკიდებელ ერთეულად გამოაცხადა კიევის საპატრიარქო, რომლის ხელმძღვანელიც თავად გახლავთ. ამის მიუხედავად არც მსოფლიოსა და არც მოსკოვის საპატრიარქოს არ მიუნიჭებია მისთვის ავტოკეფალია. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია ამტკიცებს, რომ  უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესია (მოსკოვის საპატრიარქოს გავლენის ქვეშ მყოფი) არის მართლმადიდებელი კრებულის  ერთადერთი ლეგიტიმური წარმომადგენელი  ამ ქვეყანაში.

12 / 09 / 2016

წყაროები:

https://www.catholicculture.org/news/headlines/index.cfm?storyid=29317

http://www.pravoslavie.ru/english/97008.htm

თარგმნა და მოამზადა- გურამ ლურსმანაშვილმა

 

დატოვე კომენტარი

Filed under ქრისტიანული თანამედროვე სიახლეები, Uncategorized

37 მანეთიანი მენტალიტეტი, ანუ ისრაელი ერი ეგვიპტეში

SvFBRU33S8

,,სჯობს  მონობაში  გადიდკაცებულს,  თავისუფლების  ძებნაში  მკვდარი.”

ახლახანს ერთ სიუჟეტს ვუყურებდი, სადაც კახეთში ჩასული  ქართველი მამაკაცი ადგილობრივებს ეკითხება -,,რუსეთი თუ ამერიკა’’, პასუხები  ერთმნიშვნელოვანია, რომ ამერიკას არ უნდა ვეომოთ, კარგად უნდა ვიყოთ, მაგრამ რუსეთთან …. და.ა.შ. კი იცით თქვენც. არგუმენტებიც მარტივი და  ყველასათვის ნაცნობი:

1-რუსეთი მართლმადიდებელია; 2-ჩვენი ყურძენი, ღვინი და ხახვი გავა, იქიდან კი ფქვილი შემოვა; 3-სახლები მარტო კომუნისტების დროს აშენდნენ; 4-ამერიკელების ენა არ ვიცით; 5-ამერიკელს თავისი და-ძმა არ უნდა, რუსეთს კი უჰ;

,,ამერიკა ვისაც უნდათ’’ თუ ვინ არიან, ამაზეც საინტერესო პასუხი აქვთ, ეს ხალხია- ,,ტ…კიტოლა გოგო-ბიჭები, რომელსაც დისკოტეკას მოუწყობენ, აგულავებენ და ათქმევინებენ რომ ამერიკა კარგია’’ და.ა.შ. მოკლედ თქვენც რომ ხშირად მოგისმენიათ ის სიტუაციაა. პირადად მე ამ სიუჟეტის ცქერისას ერთდროულად ვიგრძენი- ბრაზი, სიბრალული, თანაგრძნობა და.ა.შ. ყველაფერი, მერე უცბად საშველზე დავფიქრდი, მივხვდი რომ ამგვარად მოაზროვნე ხალხს გარკვეულწილად ვერც გაამტყუნებ და არც ,,გამოსწორებაზე” უნდა შეიქმნა ილუზიები. ამის შემდეგ ბიბლიის უმნიშვნელოვანესი პასაჟი გამახსენდა, რომლის გაანალიზების შემდეგაც დავმშვიდდი. მრავალჯერ მითქვამს და განვმეორდები, შემთხვევით არ ყოფილა რომ მოსემ  ეგვიპტის მონობიდან რომ გამოიყვანა ისრაელი ერი და 40 წლის მანძილზე გაურკვეველი მიმართულებით ატარა უდაბნო. არადა ეგვიპტესა და ისრაელს შორის მანძილი დაახლოებით 40 დღის სავალს შეადგენდა. მიზეზი რა იყო იცით? რა და სრულიად უნდა გამქრალიყო ის თაობა, რომელიც ,,ეგვიპტურად აზროვნებდა’’, რომელსაც ენატრებოდა იქაური ჭამა-სმა, გართობა, გარყვნილება,  უზრუნველი ცხოვრება და არ სურდა თავისუფლება. არც მეტი და არც ნაკლები, სანამ ამგვარად მოაზროვნე ყველა პიროვნება არ წავიდა ებრაული თემიდან, ისრაელი ერი აღთქმულ მიწაზე არ (ვერ შევიდა).   ხოდა ჩვენც როდესაც საშველზე ვფიქრობთ უნდა გავაანალიზოთ რომ სანამ არ გაქრება იმ თაობისა და აზროვნების მქონე ადამიანთა ჯგუფის თითოეული წარმომადგენელი, რომ რომლისთვისაც ,,37 მანეთიანი მენტალიტეტი’’ და საკუთარი მოსავალის რეალიზება უფრო მეტად მნიშვნელოვანია ვიდრე ქვეყნის თავისუფლება, სუვერენიტეტი, დეოკუპაცია, დემოკრატია და.ა.შ. არაფერი გვეშველება. ასეთი თაობა უნდა წავიდეს! ამქვეყნიდან (სიკვდილი არ იფიქროთ მაინცდამაინც, შეიძლება რუსეთის მიმართულებით ბილეთი ავუღოთ, ოღონდ მხოლოდ ,,ტუდა’’ და არა ,,აბრატნი’’). ამის იქით კი ახალი თაობა ნამდვილად მაძლევს ოპტიმიზმის საფუძველს. დიახ, დღეს ასობით ქართველი ახალგაზრდა ღამეებს ათენებს, ეძებს, იკვლევს, განიცდის და ტკივა საკუთარი სამშობლოს გასაჭირი, თავაუღებლად შრომობს ევროპის უნივერსიტეტებში, რომ საკუთარ მიწა-წყალს გამოადგეს, ფიქრობს მისი ეკლესიის ხვალინდელ დღეზე, იბრძვის თავისუფლებისთვის, დამოუკიდებლობისთვის და ჯერა რომ ,,ცუდად ხომ მაინც არ ჩაივლის ეს განწირული სულისკვეთება!’’ მათ კალამს არ სჭირდება ტაში, მთავარია

წმინდა სიტყვა უშიშარად მოფინონ ხალხში
,,ბოროტთ საკლავად, — მათ სულთ-ხდომის სეირს ვუყუროთ.’’

გურამ ლურსმანაშვილი

27/8/2016

2 Comments

Filed under და.ა.შ.

ბულგარელთა უკმაყოფილება მათი მართლმადიდებელი ეკლესიის დუმილზე, ფრანგი მღვდლის მკვლელობის თაობაზე

Bulgarian-Orthodox-Church-Holy-Synod-headquarters-Sofia-photo-Clive-Leviev-Sawyer-e1351419629937-604x272

 

ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მიმდევრებში დაპირისპირება წარმოიშვა რომაული წესის კათოლიკე მღვდლის ჟაკ ჰამელის მკვლელობის თაობაზე და  მასთან დაკავშირებით გაკრიტიკებულ იქნა ის სიჩუმე და დამოკიდებულება სხვა არამართლმადიდებელ ქრისტიანებთან, რაც ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მხრიდან შეინიშნება.

დაპირისპირებანი განახლდა მას შემდეგ რაც ორი შეიარაღებული ადამიანი რუენთან ახლოს მდებარე ეკლესიაში დილის მსახურების დროს შეიჭრა. მათ მძევლად აიყვანეს 5 ადამიანი.  ყელი გამოჭრეს მამა ჟაკს და  გარდა მძიმედ დაშავდა ერთი მორწმუნე. (დაწვრილებით იხილეთ)[1]

ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის დამოკიდებულებაზე სხვა  ქრისტიანებთან, (ისევე როგორც ეს გამოიხატა  კრეტის სრულიადმართლმადიდებლურ კრებაზე არდასწრებით) უკმაყოფილო ცნობილმა ბულგარელმა მოღვაწემ- თეოდორა დიმოვამ დაწერა სტატია, რომელიც გამოქვეყნდა ერთ-ერთ საიტზე სახელწოდებით- ,,ერეტიკოსი თუ მოწამე’’

ის აცხადებს რომ ეკლესიის მხრიდან ბოლო პერიოდში განხორციელებული ღონისძიებები, მაშნაც კი როდესაც სისხლი დაიღვარა,  თანაგრძნობის ნაკლებობა, განპირობებული იყო გულცივობით. იგი აცხადებს:

,,ჩვენ ,,დავყრუვდით და დავბრმავდით’’, რადგან უმრავლესი ბულგარელები ინათლებიან ნომინალურად და მათი ქმედებანი სრულიად უცხოა ეკლესიისთვის. რომ ნათლობა გახდა მხოლოდ ტრადიცია ან საუკეთესო შემთხვევაში ,,დაზღვევა’’

მას შემდეგ რაც ბულგარეთის მართლმადიდებელმა ეკლესიამ უარი განაცხადა კრეტის კრებაზე დასწრების თაობაზე, ამავე ეკლესიის მიერ ის ეკლესიები და ეპისკოპოსები, რომლებმაც კრებაში მიიღეს მონაწილეობა, შეფასდნენ როგორც ,,საშინელნი და ცოდვებით დაქცეულნი.’’

ეს ატმოსფერო გამოწვეულია კონფრონტაციით, უხეშობით, სიმწარით და უარყოფით, რომელიც შეიძლება შევადაროთ მხოლოდ კლასობრივ მტრისადმი წარმოებულ ბოლშევიკურ სამხედრო შეუწნარებლობას.

ბულგარეთის მართლმადიდებელმა ეკლესიამ უარყო ტერმინი რომაულ-კათოლიკური ეკლესია და ეკლესია. მას ასევე პრობლემა ჰქონდა რომაელ კათოლიკეთა დამკვირვებელთა კრებაზე დასწრების საკითხზე, ამ ლოგიკით მამა ჟაკი არ იყო მღვდელი და მომხდარ  ბარბაროსობასაც  ,,დუმილით უნდა შევხვდეთ.’’>>

ჟურნალისტი ტონი ნიკოლოვი  იხსენებს ერთ შემთხვევას, როდესაც მან დაინახა კათოლიკე მღვდლის- მამა პავლესა  და ბულგარელი მართლმადიდებელი მღვდლისა  შეხვედრა,  როდესაც ამ უკანასკნელმა განაცხადა- ,,მე არ ვართმევ ხელს ერეტიკოსს.’’ რაზეც მამა პავლემ უპასუხა: ,,მე ყოველდღე ვსტუმრობ ციხეებს და ვუწოდებ ჩემს ხელს მკვლელებსა თუ კრიმინალებს. თქვენ არ მიცნობთ მე. ჩვენ შეიძლება ვეკუთვნოდეთ სხვადასხვა ეკლესიებს და არ ვაზიარებდეთ ერთმანეთს, მაგრამ თქვენს მსგავსად ვარ ადამიანი. ისევე როგორც შევიქმენი ღმერთის ხატად და მსგავსად, ამ ყოველივეს უარყოფა კი შეუძლებელია.’’

თეოლოგიის პროფესორი კალინ იანაკიევი აცხადებს რომ ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესიი მიერ კრეტის კრებაზე არ გამგზავრებას თან ახლდა სასულიერო პირების მხრიდან გამოთქმული შეფასებები ამ კრებაში მონაწილე პირებისადმი, რომ ისინი იყვნენ- ეკლესიის მტრები როგორც მოდერნისტები, ეკუმენისტები, მოღალატეები, ერეტიკოსები და.ა.შ. ხოლო მსოფლიო პატრიარქ ყოვლადუწმინდეს ბართლომეოსს კი უწოდებდნენ ,,აღმოსავლეთის პაპს’’, რომთან ურთიერთობის გამო.

იანაკიევი კითხულობს, იქ სადაც წარმოდგენილ იყვნენ ისეთი ეკლესიის უმაღლესი იერარქები, როგორებიც არიან- კონსტანტინოპოლის, ალექსანდრიის, იერუსალიმის, კვიპროსის, სერბეთის, რუმინეთის, საბერძნეთის, ალბანეთის, პოლონეთის და ჩეხეთ-სლოვაკეთის, როგორ შეიძლება შეფასდეს კრეტის კრება რომ ის იყო ,,კოქტეილი’’(წვეულება) და ,,ანტი მართლმადიდებლური მეიდანი.’’

[1] http://www.orthodoxtheology.ge/260716/

 

წყაროები: http://panorthodoxcemes.blogspot.bg/2016/08/controversy-over-bulgarian-orthodox.html?m=1

http://kultura.bg/

http://sofiaglobe.com/2016/08/09/controversy-over-bulgarian-orthodox-churchs-silence-on-murder-of-french-priest/

მოამზადა- გურამ ლურსმანაშვილმა

 

 

 

დატოვე კომენტარი

Filed under ქრისტიანული თანამედროვე სიახლეები

ცისკრის ჩატარების დრო და ზეთისცხება

 

12019856_1683216275225988_5325709435012293611_nპასუხი  FB-ს  პირად კედელზე დაწერილ პოსტის ირგვლივ განვითარებულ მოვლენებზე        

        ვისურვებდი ვრცლად მესაუბრა პოსტს სათაურის ირგვლივ, მაგრამ სამწუხაროდ წინამდებარე წერილის ხასიათი არ მაძლევს საშუალებას ღრმად განვიხილო ცისკრის ჩატარების პერიოდი და ზეთისცხების პრაქტიკა, რომელიც ამ მსახურებაშია ჩართული. არამედ იძულებული ვარ ვუპასუხო ჩემი ერთ-ერთი პოსტის უმართებულო გააზრებას და მასზე გამოთქმულ შეფასებებს.

            ყველა ბლოგერისთვის სასიხარულოა, როდესაც მის ნაწერებს ეცნობიან  მკითხველები  და სხვასაც გადასცემენ მათ შინაარსს, მაგრამ სამწუხაროა თუ ეს ყოველივე არასწორი ფორმით  ხდება. შესაბამისად, იძულებული ვარ დავწერო ეს წერილი. ვგულისხმობ რუმინეთის დედაქალაქ ბუქარესტში, ანთიმოზ ივერიელის მონასტერში ყოფნისას დაწერილ მოკლე პოსტს, რომელიც გამოვაქვეყნე 2015 წლის 9 სექტემბერს: ,,ბუქარესტში, ანთიმოზ ივერიელის მონასტერში, წირვის დასრულების შემდეგ (და არა ცისკრის შუაში,როგორც ეს მავნე ტრადიცია, სლავური გავლენით საქართველოშია გავრცელებული), მღვდელი ზეთს სცხებს ტაძარში მყოფ პირებს. ამ შემთხვევაში მეც’’[1] პოსტს თან დავურთე ამავე მონასტერში გადაღებული ფოტო. იგივე ფოტო გავაზიარე 2016 წლის 28 ივნისს და დავურთე მოკლე ტექსტი, რომლითაც ჩემს მეგობრებს ვულოცავდი უდიდესი საეკლესიო მოღვაწის-წმ.ანთიმოზ ივერიელის ხსენების დღეს. აღნიშნული პოსტის ირგვლივ ერთ-ერთმა მომხმარებელმა მკითხა: ,,გურამ,”მავნე ტრადიციარას ნიშნავს?ვისავნოგანა?რადგან ბერძნული და ქართული წესი არ ემთხვევა ერთმანეთს,ამიტომ ხომ არ თვლი,რომმავნეა“?’’ რომელზეც ვუპასუხე: ,,უპირველესად ზოგადად ცისკრის საღამოს ჩატარება უკვე ,,მავნეა’’ და ალოგიკური. რატომ უნდა ტარდებოდეს საღამოს ცისკარი საერთოდ ვერ ვხვდები. ამას რომ თავი დავანებოთ, ცისკრის წირვის წინა საღამოს ჩატარებამ გამოიწვია სწორედ ის, რომ ადამიანს, რომელიც კვირის 5-6 დღის მანძილზე მუშაობს, შაბათი დღეც ეკარგება და რატომ? იმიტომ რომ ერთ მშვენიერ დღეს ვიღაც სლავს ამგვარი რამ მოუვიდა ტვინში ხომ? რაც შეეხება წესის ბიზანტიურობას გეტყვით რომ ეს ბიზანტიური არაა.🙂 ხოლო ცისკარი კი, თუნდაც იგივე ქართული საღთვისმსახურო ტრადიციით, სწორედ დილით ტარდებოდა და არა საღამოს….’’  ამის შემდეგ კი სხვა მეგობრებთან ერთად გავაგრძელეთ საუბარი ნახსენები ტრადიციის შესახებ და საერთოდ არ გვიხსენებია ზეთისცხების საიდუმლო. იმის მიუხედავად რომ ვთვლიდი, ყოველივე ზემოთთქმულიდან გამომდინარე ნებისმიერი სახის გაურკვევლობა თავიდან იქნებოდა აცილებული, ამა წლის ივლისის თვეში, უკვე დადებულ პოსტზე გავაკეთე ე.წ. P.S.- ,,ვგულისხმობთ ცისკრის საღამოს ჩატარების მავნე ტრადიციას და არა თავად ზეთისცხების საიდუმლოს არსს.’’ თუმცა, ჩემდა გასაკვირად, საკითხმა მაინც არასწორი მიმართულება შეიძინა და გაჟღერდა თითქოს- ,,უდიერად ვეპყრობოდი ზეთისცხების საიდუმლოს.’’ თუნდაც რომ ამგვარად ყოფილიყო საქმე (,,ნუ იყოფინ!’’), ბოლო პერიოდში  ჩემს ,,ბლოგერობასთან’’ დაკავშირებით განვითარებულ მოვლენებზე,  მოსაზრების გავრცელებადე ამის მოქმედთ მინიმუმ უნდა გადაემოწმებინათ ეს ყოველივე (ან გავრცელების შემდეგ მაინც ეთხოვათ განმარტება), რაც სამწუხაროდ არ დაფიქსირებულა. (ვიმედოვნებ უნებლიედ).

            შექმნილი ვითარებიდან გამომდინარე, რათა ერთხელ და სამუდამოდ დასრულდეს მცდარი ინფორმაციის გავრცელება ვაცხადებ: -,,მიმაჩნია რომ ცისკრის მსახურების საღამოს ჩატარება (რომელიც საქართველოში სლავური გავლენით დამკვიდრდდა), არის მავნე პრაქტიკა, რომელიც მავანს სურს, რომ საქართველოს ადგილობრივი ეკლესიის ტრადიციად გაასაღოს.’’ მიუხედავად ამისა, საკითხის ასეთი მკვეთრი შეფასება ჩემი მხრიდან ოდნავაც არ გულისხმობს რაიმე ფორმით ამ ყოველივეს ზეთისცხების საიდუმლოსთან დაკავშირებას. მოსაზრების დაფიქსირების შემდეგ შევეცდები რამდენიმე არგუმენტით გავამყარო ჩემი მოსაზრება.

I-გავიხსენოთ სიტყვის ქართული ეტიმოლოგია და გადავშალოთ განმარტებითი ლექსიკონი, რომელშიც ვკითხულობთ: ,,ცისკარი (5, 21 საქმეეწოდება მოწევნასა განთიადისასა1, და შემდგომად მისა – განთიადი და შემდგომად – რიჟურაჟი; ხოლო აღმოსვლასა მზისასა – დილა და შემდგომად მწუხრამდე – დღე .’’[2]

            ნათელია რომ სახელი მიემართება დროის რადიკალურად განსხვავებულ პერიოდს და არა იმას, რასაც ჩვენ დღეს ვუწოდებთ.

II- ვნახოთ იგივე სიტყვის უცხოური შესატყვისები და თუ როგორ მოიხსენიებენ მას სხვა მართლმადიდებელი ეკლესიები:

ა) ბერძნულად– ὄρθρος ეწოდება დღის დაწყებას. ( ბამბინოტი ზუსტ ცნობებს ვერ გვაწვდის, თუმცა ზოგადი შინაარსი ცნობილია).

ბ) ინგლისურად– Orthros- ბერძნული ენის გავლენით, ინგლისურშიც იგივე მნიშვნელობის მატარებელია დასახელებული სიტყვა.

გ) რუსულადутрение- დაკავშირებულია სიტყვასთან-,,утро’’(დილა).

დ) რუმინულად– UTRENIA-Utrenie. როგორც წინა შემთხვევაში აღვნიშნეთ, ეს უკანასკნელიც დილას მიემართება და არა საღამოს.

            ვფიქრობ. როგორც ქართულ ასევე უცხოენოვან ტერმინთა გაცნობისას დავრწმუნდით, რომ დასახელებული ლიტურგიკული მსახურება თუნდაც თავისი ეტიმოლოგიიდან გამომდინარე, გულისხმობს დღის დასაწყისს და არა დასასრულს.

III) ახლა უკვე სიმბოლურ მხარესაც შევეხოთ, გადავშალოთ სინური მრავალთავი (840 2.) და ვნახოთ თუ როგორ განმარტავდა ჩვენი წინაპარი ამ საღვთისმსახურო წესს:

,, მწუხრი და ცისკარიმწუხრსა განისუენოს ტირილმან და ცისკარს იყოს სიხარული (ფს.29,5). მწუხრი იყო მოწაფეთა გლოვაჲ და ცისკარსსიხარული იგი აღდგომისაჲ“ [3]

            შემთხვევით არაა, რომ წმ.პავლე მოციქული რომაელებს ამგვარად მიმართავს: ,,ღამე იგი განგვეშორა და დღე შემოგვეახლა“ (რომ 13,12). მოციქულის გარდა საეკლესიო მწერლობაში მრავალგზის ფიქსირდება მსგავსი ალეგორია, შესაბამისად, როდესაც ცისკარს საღამოს ვატარებთ, ამ სიმბოლურ გააზრებასაც ვეწინააღმდეგებით, რომელიც წმ.წერილიდან მოდმინარეობს, საეკლესიო მწერლობით მტკიცდება და ძველი ქართული საღვთისმეტყველო (და არა მხოლოდ) ტრადიციით მოიტანეს ჩვენამდე წინაპრებმა.

IV- საუბარიც კი ზედმეტად  მიგვჩნია იმის თაობაზე, თუ როდიდან დადგინდა საქართველოში ცისკრის საღამოს ჩატარების პრაქტიკა. საქმე გვაქვს სინოდალური ,,ხანის’’ შემდგომ პერიოდს, ანუ XVII საუკუნეს, რა დრომდეც საქარველოში, ისევე როგორც სხვა მართლმადიდებელ ქვეყნებში, ცისკრის მსახურება დილით სრულდება, რასაც მოებმოდა ღვთაებრივი ლიტურგია (და არა ჟამნები).

V- ყოველივე ზემოთთქმულის შემდეგ შეუძლებელია არ აღვნიშნოთ წმდა პრაქტიკული კუთხეც. დღეს, საქართველოს უმეტეს ტაძარში, მრევლი მოდის ტაძარში შაბათ საღამოს (დღესასწაულის წინა საღამოს), ესწრებიან მწუხრისა და ცისკრის მსახურებას, ხოლო მეორე დღეს კი I; III; VI ჟამნებს და საღვთო ლიტურგიას. იმ დროს, როდესაც სხვა მართლმადიდებელი ეკლესიები (რუსეთის გარდა) არ სთხოვენ მრევლს შაბათ საღამოს  მსახურებაზე დასწრებას, რადგან კვირას, წირვის დაწყების წინ ატარებენ ცისკარს, ამავე დროს აღესრულება პროსკომიდია (კვეთა), შესაბამისად აღარაა საჭირო დამატებით (I, III და VI ჟამნების ჩატარება) ცისკარს მოებმის საღვთო ლიტურგია, რითაც სრულდება მსახურება. ამგვარად, მრევლს საშუალება აქვთ 5-6 დღიანი დაძაბული სამშაო გრაფიკის შემდეგ დაისვენო 1 დღე საკუთარ ოჯახთან, ხოლო მეშვიდე დღეს მიბრძანდნენ ტაძარში, დაესწრონ მსახურებას, ეზიარონ განკაცებული ღმერთის ევქარისტიულ ძღვენს და დაბრუნდნენ  სახლებში.

            ზემოთმოყვანილი მსჯელობიდან გამომდინარე მიმაჩნია რომ წესს, რომელიც  ეტიმოლოგიური, სიმბოლური, ქართული ადგილობრივი საღვთისმსახურო პრაქტიკით, მსოფლიო მართლმადიდებელი ეკლესიის (რუსეთის გარდა) ლიტურგიკული ტრადიციით, პრაქტიკული დანიშნულებით  გაუმართლებელია, მაქვს უფლება პირად ბლოგზე ან FB  კედელზე ვუწოდო ,,მავნე ტრადიცია.’’

            საუბრის ბოლოს გავიხსენებ იგივე სიტუაციასთან დაკავშირებულ კიდევ ერთ ეპიზოდს, როდესაც დასახელებული პოსტის ,,საჯარო განხილვისას’’, ამტკიცებდნენ რომ ცისკრის მსახურების საღამოს ჩატარება, არის ,,საქართველოს ადგილობრივი ეკლესიის ტრადიცია.’’   ზემოთმოყვანილ არგუმენტებს რომ თავი დავანებოთ იმ ფონზე, როდესაც თავად რუსები ერთმნიშვნელოვნად წერენ: ,, Елеопомазание совершается: на воскресной и праздничной утрени. В России это происходит после чтения Евангелия (на полиелее), в Греции — по окончании утрени. Верующие после поклонения праздничной иконе и Евангелию подходят к священнику, который их помазывает с произнесением слов «Во и́мя Отца́ и Сы́на и Свята́го Ду́ха»‘’[4]  მიმაჩნია რომ ყოველივეს ,,ქართულად გამსაღებელი’’ მინიმუმ ცდება, მაქსიმუმ კი შეცდომაში შეჰყავს მოსახლეობა. (უფრო ვრცლადაც შეიძლება იმის განხილვა, თუ რატომაა უმჯობესი ზეთისცხების ცისკრის დასასრულს ჩატარება და არა სახარების წაკითხვის შემდეგ, მაგრამ რადგან ჩვენი უპირველესი პოსტი არანაერად უკავშირდებოდა ზეთისცხების საიდუმლოს, შესაბამისად  ვრცლადაც არ განვიხილავთ მას).

დასკვნა

          წინამდებარე წერილიდან გამომდინარე ვფიქრობ ნათელია, თუ რა დამოკიდებულება მაქვს ზემოთმოყვანილ საკითხების თაობაზე, რას და რატომ მივიჩნევ მავნე ტრადიციად და რატომ მიმაჩნია გაუმართლებლად ,,სლავური გვიანდელი პრაქტიკების’’ ქართულ საღვთისმსახურო წესებად ,,დადგინება’’. სხვა თუ არაფერი რა პასუხი უნდა გავცეთ ჩვენს წინაპრებს, რომლებმაც 21 საუკუნე, მრავალი სისხლი, უბედურება და გაჭირვება შეალიეს იმას, რომ საქართველოს ეკლესიას ღირსეული ადგილი განკუთვნებოდა მსოფლიოს მართლმადიდებელ ეკლესიათა შორის.

            ვიმედოვნებთ, რომ წერილში ნახსენები მოვლენები  იყო ერთჯერადი ხასიათის, განვითარდა უნებლიედ და კავშირში არაა ამა თუ იმ ადამიანთან დაკავშირებულ პიროვნულ და მსოფლმხედველობით დაპირისპირებასთან.

[1]https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1683216275225988&set=a.1681505952063687.1073741842.100006128945347&type=3&theater

[2] http://www.nplg.gov.ge/gwdict/index.php?a=term&d=8&t=53315

[3] http://www.nplg.gov.ge/gwdict/index.php?a=term&d=45&t=987

[4]https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%95%D0%BB%D0%B5%D0%BE%D0%BF%D0%BE%D0%BC%D0%B0%D0%B7%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D0%B5

 

დატოვე კომენტარი

Filed under ლიტურგიკა

ორი სკოლა- რას ნიშნავს კრეტის კრება, მომავალი მართლმადიდებლური ღვთისმეტყველებისთვის

27760551336_ce09763b00

            უამრავმა მედია მომხსენებელმა და გამომცემელმა  აღწერა კრეტის წმინდა კრებამდე არსებული და მისი მსვლელობისას   დაფიქსირებული დაპირისპირებები.

ზოგიერთი მიიჩნევდა, რომ კრების სირთულეები გეოპოლიტიკური პროცესებიდან უფრო მეტად გამომდიარეობდნენ, ვიდრე ეკლესიოლოგიურიდან, რაც განპირობებული იყო რუსეთსა და დასავლეთს შორის არსებულ პოლიტიკურ ურთიერთობათა  და კულტურულ დაპირისპირებათაგან. სხვები მიიჩნევდნენ, რომ უთანხმოებანი გამოვლინდა ორ მხარეს შორის დაფიქსირებულ  ხედვებში. პირველს მიეკუთვნებიან ისინი,  ვისაც სურდა რომ საკრებო პროცესში ჩართულიყო მსოფლიოს დიდი ნაწილი, ხოლო მეორეს კი ისინი, რომლებსაც მიაჩნდათ რომ ეკლესიის შიდა ადმინისტრაციული განხილვები  იყო  უმთავრესი.

            ზოგიერთ შემთხვევაში ეს ფაქტორები კრების გამართვამდე  მართლაც თამაშობდნენ  გარკვეულ როლს, მაგრამ მოგვიანებით უფრო მნიშვნელოვანი ადგილი დაიკავა შიდა პროცესების მომწიფებამ. ნამდვილი საღვთისმეტყველო უთანხმოება კრების დასაწყისში წარმოებულ დებატების მსვლელობისთანავე  წარმოიშვა, თან იმდენად მძაფრად, რომ ჩავარდა კიდეც  ადრე მიღებული ერთ-ერთი დოკუმენტი-,,მართლმადიდებლელი ეკლესიის ურთიერთობა დანარჩენ ქრისტიანულ სამყაროსთან.’’

რა  არის  მნიშვნელოვანი  შეთანხმება? 

          ზემოთთქმულ დოკუმენტებზე დაპირისპირებების განვითარებაში ახალი არაფერია, მაგრამ შედარებით ბოლო პერიოდში გამოქვეყნებული საღვთისმეტყველო და პასტორალურ დებატები ისეთივე ძველია, როგორც თავად ქრისტიანობა. ამაში გარკვევად საკმარისია  გადაშალოთ თქვენი ბიბლია და წაიკითხოთ იოანეს ეპისტოლეები, რომლებშიც ხაზგასმულია ჩვენი მჭიდრო კავშირი იესო ქრისტესთან და მის მიერ აღსრულებულ  მარადიულ გამოხსნასთან, რომელიც საშუალებას გვაძლევს, რომ მართლმორწმუნე ეკლესიის საზღვრებში  მივსდიოთ ჭეშმარიტებასა და სიყვარულს. მაგალითად:

,,7. რადგანაც მომრავლდნენ მაცთურნი ქვეყნად, რომელნიც არ აღიარებენ ხორციელად მოსულ იესო ქრისტეს. ეს არის მაცთური და ანტიქრისტე.

  1. თავს გაუფრთხილდით, რათა არ დაკარგოთ ის, რისთვისაც იღვწოდით, არამედ მივიღოთ სრული საზღაური.
  2. ვინც შორდება ქრისტეს მოძღვრებას და არ მკვიდრობს მასში, არა ჰყავს ღმერთი, ხოლო ვინც მკვიდრობს ქრისტეს მოძღვრებაში, მამაცა ჰყავს და ძეც.
  3. ვინც თქვენთან მოდის, მაგრამ არ მოაქვს ეს მოძღვრება ნურც შინ მიიღებთ და ნურც მოიკითხავთ.
  4. რადგან ვინც მას მოიკითხავს, მის ბოროტ საქმესაც ეზიარება.’’ ( 2 იოანე)

              ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს სარწმუნო სიტყვის მიღება  და სხვისთვის მისი ღვთისმოსაობით სწავლება, არის გადამწყვეტი მნიშვნელობის მქონე ნებისმიერი ქრისტიანისთვის.[1]

კითხვები დღევანდელ რისკებზე

            შემდგომში რა შეგვეძლება მოვიმოქმედოთ, როდესაც საღვთისმეტყველო უთანხმოებანი გამოიწვევენ  სქიზმას ან ერესს?

რა თქმა უნდა, ჩვენ არ გვაქვს სურვილი, როგორც  იოანეს მეორე ეპისტოლე მიგვითითებს,  რომ განვაძევოთ ვინმე იმ სახლიდან, რომელიც მოციქულთა რწმენიდან განვითარებულ ფუნდამენტურ სწავლებებზეა დაფუძნებული. მაგრამ სად და რა გზებით  დავსახავთ ჩვენს მიმართულებას?  როგორ მოვექცევით  მართლმადიდებელი დღევანდელი მორწმუნეები, მრავალსაუკუნოვან კონფენსიონალურ იმ დანაყოფებს, რომლებიც რა ხანია  მსოფლიოში მკვიდრობენ? ამ კითხვებზე საბოლოო პასუხების გასაცემად შევაჯეროთ თუ ვის როგორ და რატომ ვიღებთ ეკლესიაში, მაგალითად რომაელ კათოლიკეს, რომელიც ისურვებს რომ გახდეს მართლმადიდებელი?

            ამ კითვების პასუხებზე გავლენას ახდენს გზა, რომელიც   ფორმალურ ან პიროვნულ დონეზე გავიარეთ მსოფლიო (ეკუმენიკურ)  დიალოგში.  ჩვენი დასკვნები  არ არიან ვიწრო მნიშვნელობის, არამედ ზეგავლენას ახდენენ მრავალი ადამიანის ოჯახურ ურთიერთობაზე, მეგობრობაზე და ყოველდღიურ ცხოვრებაზე.

            იდეალურ სამყაროში, წმინდა და დიდი კრება ერთხელ და სამუდამოდ გადაჭრიდა ამ საკითხებს მაგრამ სხვაგვარად ხდება რეალურ ცხოვრებაში. ამის გასაგებად და კრების მსვლელობისას გაჟღერებული საპირისპირო მოსაზრების უკეთ გასაცნობად, საჭიროა მცირე კონტექსტის უკეთ გააზრება.

 ორი სკოლა ისტორიის  გზაგასაყარზე

          წარსულის სინამდვილე განსხვავდება დღევანდელობისგან. ეკლესიის მამებს, მათ მოღვაწეობამდე  დამკვიდრებულ სქიზმებთან და ერესებთან საღვთისმეტყველო და პასტორალურ ფარგლებში ურთიერთობისათვის, ისტორიის ყველა მონაკვეთში ჰქონდათ შემუშავებული  საკუთარი მიდგომები. სხვადასხვა დროსა და ადგილებში იქმნებოდა განსხვავებული ნიუანსები და ახალ გამოწვევებს  მიემართებოდა შესაბამისი განმარტებები. ზოგადად კი არსებობდა  ,,აზროვნების ორი სხვადასხვა მიმართულების  სკოლა’’, მათი შეხედულებები კი მართლმადიდებელ ეკლესიას სრული სახით, საუკუნოვანი ისტორიის მანძლზე  არ გაუზიარებია.

 პურისტები (პურიტანები)[2]

          ერთ მიმართულებას ვუწოდებთ ,,პურისტებს’. წარსულში მათი ყველაზე სახელოვანი და გავლენიანი წარმომადგენელი გახლდათ წმ. კვიპრიანე კართაგენელი[3], ხოლო შემდგომში კი კონსტანტინოპოლის პატრიარქი კირილე V, რომელიც მე-18 საუკუნის შუა პერიოდში მოღვაწეობდა.

            მათი მსჯელობის  მიხედვით, თუკი ვინმე გაიაზრებს, რომ ეკლესიის გარეთ არაა ხსნა და გადარჩენა,  შეაჯამებს რა ამ ყოველივეს მიხვდება რომ  მადლი და საიდუმლოებანი მართლმადიდებელი ეკლესიის მკაცრი კანონიკური საზღვრების გარეთ არ არსებობს. მართლმადიდებლობისაგან ერთხელ განშორებულნი და გადასულნი სქიზმატურ თუ ერეტიკული დაჯგუფებებში, სულიერად ქრებიან და კვდებიან, რადგან მათი ,,სულიერი შთამომავლები’’ კი რეალურად აღარ არიან ნამდვილი ქრისტიანები, არამედ წარმართების მსგავსი ადამიანები.

            აქედან გამომდინარე ამგვარ ჯგუფებთან ჩვენი ურთიერთობები საკმაოდ ხისტად შეიძლება შეიზღუდოს რამდენიმე საშუალებით:

1-უპირველესად, წარსულში მიღებულ ანათემათა არათუ დაგმობით, არამედ მათდამი ერთგულების არგუმეტებით გამყარებით. მაგ: ის რომ ჩვენმა მამებმა აირჩიეს წინააღმდეგობა ამ და მსგავს ჯგუფებთან წარსულში და ამავე აზრზზე ვიმყოფებით ჩვენც აწმყოში.

2-მოვუწოდოთ მათ სინანულისა და თავის ერესთა უარყოფისკენ.

3-საჯაროდ უნდა დაადასტურონ თავისი რწმენა, რის შემდეგაც მათ მივიღებთ ეკლესიაში სრული ნათლისღებით, ისევე როგორც წარმართებს, რომლებიც მართლმადიდებლობას შემოუერთდნენ.

            უფრო ვრცელი ახსნა, ან წარმოდგენილ საკითხთა  ღრმად განხილვა უსარგებლოდ მიგვაჩნია, დაინტერესების შემთხვევაში კი ინფორმაციის მიღება მარტივადაა შესაძლებელი,  ინტერნეტსა თუ წიგნებში განთავსებულ ადვილად აღსაქმელ  მასალების მეშვეობით.

,,რეალისტები’’

          მეორე მხარეს დგანან ე.წ. ,,რეალისტები.’’ თუ კონკრეტულ პიროვნებაზე გავამახვილებთ ყურადღებას, ამ მხრივ წმ. ბასილი დიდი არის ძველი პერიოდის განსაკუთრებულად გამორჩეული მაგალით; რაც შეეხება სასულიერო პირების კრებულს, მათ   მოსკოვის 1667 წლის სრულიადმართლმადიდებლურ კრებაზე, წარმოაჩინეს საერთო სინოდალური პოზიცია, რომელიც უკანასკნელი 500 წლის მანძილზე ითვლება ამ საკითხზე არსებულ მოსაზრებათა შეჯერებულ ნიმუშად.

            მსჯელობის ამ მიმართულების მიხედვით არსებობს  ეკლესიიდან გამოყოფილთა (,,განდრეკილთა’’) ხარისხები. ზოგი ერეტიკული მოძღვრებანი იმდენად მკვეთრად განსხვავდება, მოციქულებრივი მოძღვრებისაგან, რომ მათი აღმსარებლობა ფაქტიურად ეკუთვნის საერთოდ სხვა რწმენას. (მაგ: დოკეტისტები, რომლებიც იოანეს მეორე ეპისტოლეში არიან აღნიშნულნი); თუმცა აგრეთვე არსებობს სხვა ერეტიკული სწავლებანი რომლებიც ახლოს დგანან საღვთო გამოცხადებასთან და იესო ქრისტეს მიერ ნაქადაგებ მოძღვრებასთან, ვგულისხმობთ მორწმუნეებს, რომლებსაც  აქვთ გარკვეულწილად  გზააბნეული რწმენა ან ერეტიკული ხედვები, იქიდან გამომდინარე რომ იმყოფებიან ეკლესიის გამოცდილების კანონიკურ საზღვრებს გარეთ, თუმცა ამისდა მიუხედავად მაინც იზიარებენ მადლის იმ განშტოებებს, რომელიც საღვთო განგებულებით, სრული   სახით არსებობს მხოლოდ მარლმადიდებელ ეკლესიაში.

            რუსი ბერი (ე.წ. ,,სტარეცი’’) სოფრონ სახაროვიც[4], (რომელიც ძალიან ცნობილი  გახდა მას შემდეგ, რაც დღის სინათლეზე გამოიტანა  წმ.სილუან ათონელის ცხოვრება და სწავლანი) ამგვარად ფიქრობს. 1930 წელს იგი ამბობდა: ,,მადლის სისავსე შეიძლება ხელთეპყრას მხოლოდ ერთ  (და ერთადერთ) ეკლესიას, მაგრამ გარკვეულწილად სხვა ეკლესიებსაც გააჩნიათ მადლი, რადგან აქვთ  ქრისტესადმი რწმენა, თუმცა არასრული.’’ არქიმანდრიტი სოფრონის დაკვირვებანი შესაძლებელია არყევს მათ პოზიციებს, ვინც მხოლოდ ასაჩინოვებს პურისტთა ნააზრევს,  მაგრამ ხუცესის დაკვირვება მარტივად ასახავს იმ ნაარევს, რაც დიდი ხნით ადრე შეინიშნებოდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიაში.   არცთუ ისე შორეულ წარსულში, ამავე ეკლესიის ეპისკოპოსთა სადღესასწაულო კრებამ, გამოაქვეყნა ძალიან სასარგებლო ტექსტი ,,არამართლმადიდებლებთან დამოკიდებულების ძირითადი პრინციპები’’ https://mospat.ru/en/documents/attitude-to-the-non-orthodox/i/  რომელშიც ხსნის:

,,მართლმადიდებელი ეკლესია წმინდა მამათა პირით ადასტურებს, რომ ხსნის მიღწევა შესაძლებელია მხოლოდ ქრისტეს ჭეშმარიტ ეკლესიაში. ამავდროულად კი ის თემები, რომლებიც განიდრიკნენ მართლმადიდებლობისაგან, არასოდეს აღიქმებოდენ, როგორც საღვთო მადლისაგან სრულიად განშორებულნი. ეკლესიასთან თანაზიარების ყოველი გაწყვეტა, აუცილებლად იწვევს მადლით აღსავსე ცხოვრების დაშლას, მაგრამ მადლი  ყოველთვის სრულიად როდი  იკარგება ამ განდრეკილ თემებში. ამიტომაცაა, რომ მართლმადიდებელი ეკლესია არამართლმადიდებლური თემებიდან  შემოერთების მსურველთ, საკუთარ წიაღში არ იღებს  მხოლოდ ნათლობის საიდუმლოთი. მიუხედავად ერთიანობის რღვევისა, ეს ნაშთები კვლავაც რჩებიან  ქრისტესთან გარკვეულწილად არასრულ კავშირში, ხოლო მათი მსახურება კი აღიქმება წინდად, სამომავლოდ ეკლესიის ერთობასა და სისავსეში და დასაბრუნებლად.’’

            რადგან საღვთისმეტყველო და სულიერ სინამდვილეს ჯერ კიდევ ვიზიარებთ,  თუნდაც სქიზმათა და ერესთა შორისაც კი, ჩვენ შეგვიძლია შევნიშნოთ სხვა ქრისტიანები და აღვიქვათ ისინი ,,განშორებულ ძმებად’’. ,,ძირითადი პრინციპების’’ ტექსტი გადმოგვცემს: ,,თავად მათი ეკლესიური სტატუსი, ვინც საკუთარი თავი ეკლესიისგან განაყენეს, არ  განიკუთვებს მარტივ განსაზღვრებას. განყოფილ საქრისტიანოში, ჯერ კიდევ შეინიშნება  გარკვეული მახასიათებლები, რომლებიც გადმოგვცემენ რომ მათთანაც გაისმი ღვთის სიტყვა და არსებობს ქრისტესადმი რწმენა, რომელი როგორც ღმერთი და მხსნელი, მოვიდა ხორცით (1ინ.1:1-2:4,2,9) და საჭიროა მისდამი გულწრფელი ერთგულება.’’

            ამ აღნიშნული მახასიათებლების მიხედვით აზროვნების შემთხვევაში, ჩვენ გვაქვს ბევრად ნაკლები მიზეზი იზოლაციისთვის და უფრო  მეტი ურთიერთქმედებისთვის, დიალოგისა და რწმენის სისავსეში შემორიგების მცდელობისთვის. საბოლოოდ, როგორც- ,,ძირითადი საფუძვლების’’ ტექსტიდან ხდება ნათელი, სწორედ ეს მიდგომაა მართებული, რადგან განყოფილ ქრისტიანულ თემებში მადლი სრულიად არ გამქრალა, რომ ჩვენც შეგვიძლია მივიღოთ   არამართლმადიდებელი ქრისტიანები ეკლესიაში მხოლოდ სარწმუნოების აღიარებით, ან ძველი ერესის უბრალოდ დაგმობით. მათი ადრინდელი ქრისტიანული მოძღვრება საკმარისად ასახავს მოციქულებრივ რწმენას, რაც გვაძლევს რეალურად მოქმედების  საფუძვლებს.

 ,,რეალისტები’’ რუსეთის მიღმა

          რათა უფრო გასაგები იყოს დავძენთ, რომ ზემოთ აღწერილი საკითხის მოყვანილი ფორმით გააზრება, ინდივიდუალურად დამახასიათებელი არაა  რუსეთისთვის, რადგან მსგავსი პოზციები არაერთხელ დაფიქსირებულა ეკლესიის ისტორიის მანძილზე. წარმოგიდგენთ ორი მაგალითს.

            იერუსალიმის 1672 წლის, სრულიადმართლმადიდებლური კრების რწმენის სიმბოლოში, ამავე  ეკლესიის პატრიარქი დოსითეოზი აცხადებს:

            ,,გარდა იმისა, რომ ჩვენ უარვყავით მიუღებელი  და მავნე მოსაზრება, იმის თაობაზე, რომ  როდესაც რწმენა სუსტია, საიდუმლოს სიწმინდე არის დაზიანებული.ერეტიკოსებს, რომლებიც უარყოფენ თავის ერესს ჩვეულებრივად ვიღებთ ეკლესიაში. თუკი დავუშვებთ რომ მათ აქვთ ყოვლად არასწორი რწმენა, ისინი უნდა მივიღოთ სრული ნათლისღებით, მაგრამ მას შემდეგ რაც ისინი რეალურად გამოთქვამენ  ჭეშმარიტ რწმენაში შემოერთების სურვილს, ხელახლა აღარ ვნათლავთ. (καίτοι ἐλλιπῆ ἐσχηκότες τὴν πίστιν τέλειον ἔλαβον τὸ βάπτισμα· ὅθεν τελείαν ὕστερον τὴν πίστιν κεκτημένοι οὐκ ἀναβαπτίζονται).

            რუმინული თეოლოგიის ბოლო თაობის  ყველაზე ცნობილი  წარმომადგენელი, მამა დიმიტრუ სტანილოაე[5]  წერს  თავის ,,მართლმადიდებლური დოგმატური ღვთისმეტყველების’’  მეორე ტომში:

   ,,ისმის კითხვა, თუ  რანი არიან სხვა ქრისტიანული კონფენსიები, რომლებიც არ აღიარებენ  განუყოფელი ქრისტესთან ასეთ იდუმალ და ეფექტურ კავშირს? ჩვენ მივიჩნევთ, რომ ისინი არიან არასრული ეკლესიები, ზოგი უფრო ახლოს სრულყოფილებასთან, ზოგი კი უფრო შორს… აგრეთვე ვთვლით, რომ არამართლმადიდებლური კონფენსიები არიან განყოფილი ჯგუფები, რომლებსაც ჩამოუყალიბდათ გარკვეული ურთიერთობა სრულყოფილ ეკლესიასთან, შესაბამისად გარკვეულად ურთიერთობენ კიდეც მასთან, მაგრამ არ იზიარებენ ქრისტე-მზის სრულ სინათლესა და ძალას. ამდენად, ეკლესიის გზა მოიცავს მისგან გამოყოფილ ყველა აღმსარებლობებსაც, რადგან  მათ არ შეუძლიათ ეკლესიაში არსებული ტრადიციისაგან სრულად განშორება. მაგრამ ეკლესია, ამ სიტყვით სრულყოფილი გაგებით გახლავთ მხოლოდ მართლმადიდებლური.’’

            მამა სტანილოაეს მიხედვით, ტერმინში-,,არასრული ეკლესიები’’ იგულისხმებიან  მორწმუნეთა ის ერთობანი, რომლებსაც ,,აქვთ ჭეშმარიტ ქრისტესადმი  შესუსტებული რწმენა, შესაბამისად ეს ნაკლულოვანება აისახება ,,არასრულ საიდუმლოებებში’’, მაგრამ ისინი კვლავ არიან ქრისტეს ნამდვილ სხეულთან, ერთ ჭეშმარიტ ეკლესიასთან კავშირში.’’

რა არის სახელი?

          რამდენადაც ჩვენთვის ცნობილია, მართლმადიდებლურ  აზროვნებაში არავის უცდია ოდესმე დაეყო ეს ორი ტენდენცია სკოლებად და ეწოდებინა მათთვის ,,პურისტი’’ და ,,რეალისტი’’. ასე მოვიქეცით, რათა მარტივად იქნას იდენტიფიცირებული  ის მრავალსაუკუნოვანი განსხვავებანი, რომლითაც განპირობებულია მართლმადიდებელ იერარქათა, კრეტის კრების ,,ურთიერთობების’’ დოკუმენტის ბუნდოვან საკითხებთან დაკავშირებული მიდგომები .

            პურისტული სკოლის ძლიერება არის მისი დამოკიდებულება რწმენის ნათლად გამოცხადებასთან. დასაწყისშივე, მისი არგუმენტები ვითარდებოდა მკაცრ ლოგიკურ საზღვრებში, ხოლო დასრულდა ეკლესიის რეალურ ცხოვრებაში ,,სიწმინდის თეორიისადმი’’ უპირატესობის მინიჭებით. ამგვარივე დამოკიდებულება შეინიშნებოდა საწყის პერიოდშივე: წმ.კვიპრიანე საჯაროდ აცხადებდა, რომ მისი მიდგომა განსხავდებოდა ადრეულ ქრისტიანულ ტრადიციებისა და ეკლესიის პრაქტიკისაგან. გარდა  ეკლესიისათვის დამახასიათებელი ისტორიული გამოცდილებისათვის საღვთისმეტყველო ახსნის ძიებისა, მან განავითარა ლოგიკურად მწყობრი თეოლოგიური სისტემა, რომელიც თავმოყრილია მის თავდაპირველ (ჭეშმარიტ) მოძღვრებაში. ანალოგიური შემთხვევები დაფიქსირდა  მე-18 საუკუნის ისეთ ცნობილ  ,,პურისტ’’ ავტორიტეტთანაც, როგორიც წმ. ნიკოდიმოს ათონელი გახლდათ[6]– მაგრამ ეს არის ძალიან გრძელი საკითხი და გადავდოთ მომდევნო დღისთვის.

            მეორე მხრივ, რეალისტთა სკოლის სიძლიერე გახლდათ საღვთისმეტყველო აზრის, გამოთქმის მცდელობაში იმის თაობაზე, რასაც ეკლესია მთელ მის ისტორიულ გამოცდილებაში რეალურად მოქმედებს არა თეორიულად, არამედ პრაქტიკულად. ისინი ზრუნავდნენ პარადოქსული რეალობის ასახსნელად : რომ მხოლოდ მართლმადიდებლური კრებულია  ქრისტეს ჭეშმარიტი ეკლესია. ხოლო თუკი ვინმე კვლავ ეძებს ხსენებულ საითხებთან დაკავშირებულ პასუხებს, აუცილებლად იპოვის მოსკოვის კრების ,,ძირითად პრინციპების’’ თავში, რომელიც ეძღვნება ერთანობას, დაყოფილ საქრისტიანოში.

            ამ ორი სკოლის  სხვა სისუსტეებისა და ძლიერი მხარეების   უფრო ღრმა ანალიზისთვის მოცდა მოგვიწევს, რამდენადაც ჩვენი მიზანი იყო,  ამ ბლოგპოსტში  მარტივად  მოგვეწოდებინა ზოგიერთი მოსაზრება, რომლებიც  დასახელებული ორი სკოლის წიაღში არსებობდა ეკლესიის საუკუნოვანი ისტორიის მანძილზე  და რომ ამ საკითხთა ჯერ კიდევ  მოუგვარებლობაზე  მიუთითებდა კრეტის კრებაზე განვითარებული და ჩვენ მიერ აღნიშნული განხილვები.

გზა წინ

          მართლმადიდებლურ აზროვნებაში  ამ ორი ,,სკოლის’’ არსებობა,  უფრო მეტად  პასუხობს დასახელებულ საკითხთა ირგვლივ  არსებულ ღია კითხვებს და აზრთა სხვადასხვაობისთვის გვიტოვებს ნაკლებს საფუძველს. კრეტის კრების შემდეგ, ჩვენ ახლოს არ ვართ  ყოვლისმომცველ საღვთისმეტყველო რეზოლუციასთან. კრების დოკუმენტი თავად რჩება უმთავრესად  პროცედურულ დონეზე და არ აღწევს  საკითხთა სიღრმეებში, წინააღმდეგ შემთხვევაში გადასაჭრელი გვექნებოდა სერიოზული და მონუმენტური ამოცანა, ხოლო სამწუხარო რეალობა კი ისაა, რომ ყველა ეკლესიებს არ მიუღიათ მონაწილეობა საკრებო პროცესში, რომ მის მოსამზადებელ პერიოდშივე საკმაოდ დაგროვდა კითხვები, აგრეთვე ისიც, რომ უკანასკნელი 50 წლის  განმავლობაში,    სამწუხაროდ  ნაკლებად შეინიშნებოდა საღვთისმეტყველო საკითხებით ღრმა დაინტერესება.

როგორც მამა კირილე ჰოვორუნი აღნიშნავდა, მსოფლიოს მასშტაბით მოწვეული კრებები  ,,დეტალურად განიხილავდნენ დოკუმენტებს, რის შემდეგაც  თანხმდებოდნენ ან უარყოფდნენ ტექსტის შემოთავაზებულ ვარიანტებს. რეალურად მაინც ცოტა თუ კითხულობდა ტექსტებს, ხოლო ფორმალური თანხმობის შემდეგ კი ისინი იგზავნებოდა არქივებში, სადაც მათ აგროვებდნენ და ინახავდნენ.’’

დასასრულს დავძენთ, რომ ერთი შეხედვით შეუძლებლად მიგვაჩნდა ყოვლისმომცველი დისკუსიების დაწყება. მიუხედავად ამისა კრებამ წამოწია ისეთი საკითხი, რომლებმაც   საჯარო დებატების დაწყება გამოიწვია. აქედან გამომდინარე მომავალი კრებები მოთხოვნილების შესაბამისად შესაძლებელია კვლავ მოუბრუნდნენ ამ საკითხს.

            რამდენიმე წლის წინ მიტროპოლიტმა კალისტოს უეარმა[7] დაწერა, რომ მეოცე საუკუნის მართლმადიდებლური თეოლოგიის მთავარი გამოწვევა იყო ეკლესიოლოგია, განსაკუთრებით კი ეკლესიის საზღვრები და მისი ურთიერთობი არამართლმადიდებელ აღმსარებლობებთან. 21-ე ს-ში კი მისმა მაღალყოვლადუსამღვდელოესობამ დაანონსა ანთროპოლოგიისა და ბიოეთიკის თემის პოპულარიზება, აქედან გამომდინარე ვვარაუდობთ ეკლესიოლოგიური კამათები, დებატების წინა პლანიდან, უკან გადაინაცვლებს.

კრეტის კრება კი ჯერ-ჯერობით  სხვას წარმოაჩენს.

[1] ,, ვინც სხვა რამეს ასწავლის და არ მისდევს ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს საღ სიტყვებსა და საღვთისმოსაო მოძღვრებას’’(1 ტიმ.6.3)

[2] Etym. ინგლ. puritan (სიტყვიდან purity „სიწმიდე“, ლათინურიდან puritas)It. Puritanesimo; ანგლიკანობის წიაღში აღმოცენებული და ინგლისურ კალვინიზმთან მჭიდროდ დაკავშირებული რელიგიური მოძრაობა. ეს სახელი მას მოწინააღმდეგეებმა შეარქვეს. ისინი ამგვარად უტევდნენ „რელიგიური განწმედის შესწავლას“ (Studium purioris religionis), რომლითაც, უმთავრესად 1580 წლის შემდეგ, ტ. კარტრაიტმა (†1603) დაასაბუთა თავისი კრიტიკა ინგლისის ეკლესიის მოწყობის, ლიტურგიისა და მოძღვრების მიმართ, – მათ იგი „ანტიბიბლიურად“ მიიჩნევდა. პურიტანები ითხოვდნენ ინგლისის ეკლესიაში ყველა შემორჩენილი „პაპისტური“ ელემენტის გაუქმებას, დაწყებული ლიტურგიიდან (ლიტურგიული სამოსი და მორთულობანი, გალობა, ორღანის ჟღერადობა, ჯვარი და ა.შ.), მხოლოდ საღმრთო წერილზე – ერთადერთ და აბსოლუტურ ნორმაზე – დაყრდნობის მიზნით. დედოფალ ელისაბედ I-ის (1558- 1603) ეპოქასთან დასაპირისპირებლად, რომელსაც თავაშვებულად და დაცემულად მიიჩნევდნენ, პურიტანები საგანგებო ყურადღებას უთმობდნენ კვირადღის წმიდაყოფას, უარს აცხადებდნენ თეატრზე, ცეკვაზე, კულტურაზე და ეტიკეტზე. ეს მოძრაობა პოლიტიკის სფეროსაც შეეხო, მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა 1640 წლის ინგლისის რევოლუციაში, ჩართული იყო ეპისკოპალიზმთან და თვით მონარქიასთან ბროლაში. პურიტანიზმი დაედო საფუძვლად ოლივერ კრომველის (†1658) რესპუბლიკას. მის შემდგომ რესტავრაციას, კათოლიკე სტიუარტების მეთაურობით (1660-1687), პურიტანებმა „დიდი დევნის ხანა“ უწოდეს, თუმცა სწორედ ამ დროს შეიქმნა პურიტანული საგანმანათლებლო ლიტერატურის ყველაზე თვალსაჩინო ნიმუშები, როგორებიცაა, ჯონ მილტონის (†1674) „დაკარგული სამოთხე“ (1667) თუ ბაპტისტ ჯონ ბუნიანის „მომლოცველის მოგზაურობა“ (1678). პურიტანული მემკვიდრეობა ინგლისელთა ეროვნული ცნობიერების ნაწილად იქცა და დღესაც განსაზღვრავს გარკვეულწილად ამ ხალხის ქცევას. http://www.nplg.gov.ge/gwdict/index.php?a=term&d=16&t=4582

[3] აფრიკელი ღვთისმეტყველი, მართლმადიდებელი ეკლესიის გამორჩეული წმინდანი. http://library.church.ge/index.php?option=com_content&view=article&id=300%3A2

[4] https://en.wikipedia.org/wiki/Sophrony_(Sakharov)

[5] დიმიტრი სტანილოაე- მეოცე საუკუნის გამორჩეული რუმინელი მართლმადიდებელი ღვთისმეტყველი; https://orthodoxwiki.org/Dumitru_Staniloae

[6] წმ.ნიკოდიმოს ათონელი- XVII-XIX საუკუნის ცნობილი მოღვაწე https://orthodoxwiki.org/Nicodemus_of_the_Holy_Mountain

[7] მიტროპოლიტი კალისტოს უეარი- თანამედროვეობის გამორჩეული მართლმადიდებელი ღვთისმეტყველი; კონსტანტინოპოლის საპატრიარქოს წარმომადგენელი. https://orthodoxwiki.org/Kallistos_(Ware)_of_Diokleia

მოამზადა გურამ ლურსმანაშვილმა

ავტორი- სერაფიმ დანქერთი (ამსტერდამის უნივერსიტეტის აღმოსავლური მართლმადიდებლობის   ცენტრი).

წყარო-http://blogs.ancientfaith.com/orthodoxyandheterodoxy/2016/07/11/two-schools-council-crete-means-future-orthodox-theology/

შენიშვნა: სტატია ითარგმნა და ქართულ ენაზე მომზადდა, მის ავტორ-სერაფიმ დანქერთთან შეთანხმების საფუძველზე.

 

დატოვე კომენტარი

Filed under ქრისტიანული თანამედროვე სიახლეები

წმინდა და დიდი კრების სესიათა მოკლე მიმოხილვა

SES

 

2016 წლის 19-26 ივნისს, მსოფლიოს ყურადღება საბერძნეთის კუნძულ კრეტისკენ იყო მიმართული, სადაც მართლმადიდებელ ეკლესიათა მეთაურები შეიკრიბნენ და რიგ საკითხების შესახებ იმსჯელეს. კრებამ, რომელსაც ეკლესია 10 საუკუნეზე მეტია ელის, განსაკუთრებული გამოხმაურება გამოიწვია მსოფლიოში. წინამდებარე სტატიაში შემოგთავაზებთ ამ უმნიშვნელოვანესი მოვლენის მოკლე მიმოხილვას. ( კრების განრიგი იხილეთ მისამართზე: http://www.orthodoxtheology.ge/sultmofenobiswirvakreta/ ).

წმინდა და დიდი კრების გახსნით სესიაზე (ორშაბათს, 2016 წლის 20 ივნისს) მისმა უნეტარესობა რუმინეთის პატრიარქმა დანიელმა წარმოთქვა სიტყვა, რომელშიც ხაზი გაუსვა სინოდალურობის (კრებსითობის) მნიშვნელობასა და პატივისცემას არამხოლოდ ადგილობრივ, არამედ სრულიადმართლმადიდებლურ დონეზეც.  (ვრცლად იხილეთ მისამართზე: http://www.orthodoxtheology.ge/romanianpatriarchcouncil200616/ ). ისევე როგორც სხვა დღეებში 20 ივნისსაც, საბერძნეთის დროით 15:30 წთზე, მსოფლიო საპატრიარქოს ოფიციალურმა სპიკერმა გამართა პრეს-ბრიფინგი, სადაც სხვა ადგილობრივ ეკლესიათა წარმომადგენლებთან ერთად ჟურნალისტებს მიაწოდა კრების მსვლელობის შესახებ არსებული ინფორმაციები და უპასუხა მათ შეკითხვებს.

21 ივნისს გაიმართა კრების  III, IV და V სესიები, რომელთა მსვლელობის დროს განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმო  მართლმადიდებელი ეკლესიის მისიას თანამედროვე მსოფლიოში, და მართლმადიდებლურ დიასპორას.  (დასახელებულ სესიათა შესახებ დაწვრილებით იხილეთ მისამართზე: http://www.orthodoxtheology.ge/didikrebasesiebi/ ).

მომდევნო დღეს, კრების VI, VII და VIII  სესიებზე, დისკუსიები განახლდა ავტონომიასა და მისი მინიჭების წესზე, აგრეთვე მარხვის მნიშვნელობისა და თანამედროვე ცხოვრებაში მის შენახვის ფორმაზე. (დასახელებულ სესიათა შესახებ დაწვრილებით იხილეთ მისამართზე: https://www.orthodoxcouncil.org/-/holy-and-great-council-concludes-third-day?inheritRedirect=true&redirect=%2Fupdates-from-the-council ).

23 ივნისს, კრების მსვლელობის მეოთხე დღეს გაიმართა   IX, X და  XI სესიები, რომელთა მსვლელობის დროსაც განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმო მარხვის მნიშვნელობას და თანამედროვე ცხოვრებაში მის შენახვის წესს, აგრეთვე ქორწინების საიდუმლოს და მის დამაბრკოლებელ მიზეზებს. კრებაში მონაწილე იერარქებმა ხმა მისცეს და მიიღეს საბოლოო ტექსტები ავტონომიის და მის მინიჭების წესზე, ასევე მართლმადიდებლური დიასპორის შესახებ. დღის დასკვნით სესიაზე, წაკითხულ იქნა სხვა ეკლესიებთან ურთიერთობის შესახებ არსებული პუნქტი, რომელიც თავის მხრივ განიხილეს პლენარულ სხდომაზე, რასაც მოჰყვა ღია დისკუსიები. კრების მსვლელობისას, მისმა ყოვლადუსამღვდელოესობა მსოფლიო პატრიარქმა ბართლომეოსმა ამცნო იერარქებს რუსეთის საზაფხულო ბანაკში მომხდარი ტრაგიკული შემთხვევის შესახებ, რომელსაც 15 ბავშვის სიცოცხლე ემსხვერპლა. კრების მონაწილე იერარქები შეთანხმდნენ, რომ სრულიად რუსეთის პატრიარქ უნეტარეს კირილისადმი გაეგზავნათ  სამძიმრის წერილი. გარდა ამისა მსოფლიო პატრიარქმა წაიკითხა მთავარეპისკოპოს იოსების (კურთცი) მისასალმებელი წერილი (იხ.https://www.orthodoxcouncil.org/-/usccb-president-archbishop-kurtz-sends-letter-to-ecumenical-patriarch-on-eve-of-historic-council ). დასახელებული პიროვნება გახლავთ ამერიკის შეერთებული შტატების კათოლიკე ეპისკოპოსთა საბჭოს ხელმძღვანელი. აღნიშნულ წერილში კათოლიკე იერარქები გულითადად მოიკითხავენ წმინდა და დიდ კრებას და იმედს გამოთქვამენ რომ მისი დასრულების შემდეგ ქრისტიანულ სამყაროში სიტუაცია დადებითად შეიცვლება. (დასახელებულ სესიათა შესახებ დაწვრილებით იხილეთ მისამართზე: https://seminarieli.wordpress.com/2016/06/29/%E1%83%AC%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%90-%E1%83%93%E1%83%90-%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%93%E1%83%98-%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%A1-ix-x-%E1%83%93%E1%83%90-xi/ ).

24 ივნისს, წმინდა და დიდი კრების მსვლელობის V დღეს გაიმართა XII, XIII, XIV სესიები, რომლებზეც ძირითადი ყურადღება გამახვილდა მართლმადიდებელი ეკლესიის დანარჩენ ქრისტიანულ სამყაროსთან ურთიერთობაზე. მეთაურებმა განიხილეს ადგილობრივ მართლმადიდებელი ეკლესიების მეთაურთა და ცალკეულ ეპისკოპოსთა მიერ წარმოდგენილი ცვლილებები, რომლებიც მიმართული იყო დასკვნითი ტექსტისათვის. მართლმადიდებლური წმინდა და დიდი კრების ენციკლიკის წინასწარი ვარიანტის განხილვის შემდეგ კი იერარქებმა შეაჯამეს განვლილი დღე.
(დასახელებულ სესიათა შესახებ დაწვრილებით იხილეთ მისამართზე: http://www.kreba2016.ge/2016/06/28/%E1%83%AC%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%90-%E1%83%93%E1%83%90-%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%93%E1%83%9B%E1%83%90-%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%9B-%E1%83%93%E1%83%98/ ).

წმინდა და დიდი კრების დასკვნით სესიაზე, მსოფლიო პატრიარქმა ბართლომეოსმა წარმოთქვა სამადლობელი სიტყვა. მისმა ყოვლადუწმინდესობამ მადლობა მოახსენა ავტოკეფალურ მართლმადიდებელ ეკლესიათა მეთაურებს, რომლებიც კრების მსვლელობაში  იღებდნენ მონაწილეობას და რსთხოვა,რომ საკუთარ ქვეყნებში დაბრუნებულებს ეხარებინათ იქ მყოფთათვის ქრისტესმიერი მშვიდობა, რაც აგრეთვე გახლავთ წმინდა და დიდი კრების გზავნილი. მან აგრეთვე  დასძინა, რომ ,,სულიწმინდის მადლი და ნათელი, რომელიც თანაბრად განეფინება  ეკლესიის  მთელ სხეულ, წინ მიგვიძღვის  ერთსულოვნებისაკენ…ერთად ჩვენ დავწერეთ ისტორია! ჩვენ დავწერეთ ეკლესიის ისტორიის ახალი თავი!’’  გარდა ამისა, მსოფლიო პატრიარქმა მადლობა გადაუხადა ორგანიზატორებს და მხარდამჭერებს, რომლებიც პირდაპირ ან ირიბად ჩართული იყვნენ პროცესში და ასევე მათაც, ვინც უფლისადმი ლოცულობდა, რათა წმინდა და დიდი კრება წარმატებით დასრულებულიყო.
კრებაზე მიმდინარე პროცესთა შეფასებისას პატრიარქმა ბართლომეოსმა აღნიშნა, რომ ამ ყოველივეს თან ახლდა უამრავი სირთულე, მართალია ყველაფერი არ იყო მარტივი და უნაკლო, მაგრამ კრების მამებმა წარმოაჩინეს, რომ ისინი არიან ერთიანნი მრავალფეროვნებაში!მისმა ყოვლადუწმინდესობამ საკუთარი მიმართვა დაასრულა მადლიერებით:,,ღმერთი მშვიდობისა არს ჩვენ ყოველთა თანა! ქრისტე არს ჩვენ შორის!’’ ამის შემდეგ, ალექსანდრიის პატრიარქმა, მისმა უნეტარესობა თეოდორემ მიიღო სიტყვა და კრების წარმატებით დასრულება მიულოცა მსოფლიო პატრიარქს. მან აგრეთვე ხაზი გაუსვა, რომ მიუხედავად მეთაურებს შორის განსხვავებულ შეხედულებათა და ლინგვისტური კულტურის არსებობისა, საერთო აზრზზე შეჯერება მაინც მოხერხდა.მოხსენების ბოლოს ალექსანდრიის პატრიარქმა უსახსოვრა ყოვლადუწმინდესბართლომეოსს საპატრიარქო პანაღია და ჯვარი, ნიშნად იმისა, რომ მართალია საპატრიარქო მსახურება ჯვარია, მაგრამ მას თან მოსდევს  აღდგომა და ამაღლება.

(დასახელებულ სესიათა შესახებ დაწვრილებით იხილეთ მისამართზე:
https://seminarieli.wordpress.com/2016/06/30/%E1%83%AC%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%90-%E1%83%93%E1%83%90-%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%93%E1%83%98-%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%A1-%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%A1/      )

მოამზადა გურამ ლურსმანაშვილმა

 

 

დატოვე კომენტარი

Filed under ქრისტიანული თანამედროვე სიახლეები